X
Aby zapewnić najwyższy komfort użytkowania wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź Politykę Prywatności.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Wartość:
Twój koszyk: Produktów (0)

Książka Tygodnia

Maria Rosa Poggio - Symbolum. Refleksje nad Katechizmem Kościoła Katolickiego
-20%
+ do schowka
69.90 zł
55.92 zł
Dodaj do koszyka
Rabat: 13.98 zł
Cena katalogowa: 69.90 zł
Dostępność: do 48h
KSIĄŻKA
Maria Rosa Poggio
Wydawca: Gaudium
Rok wydania: 2015
Miejsce wydania: 11
Stron: 316
 
Dołącz do nas na Facebboku
Nasz newsletter


Szczególnie polecamy




Królowa

Królowa
Elżbieta Cherezińska
Poznań 2016


Król

Król
Kraków 2016


Resortowe dzieci. Politycy

Resortowe dzieci. Politycy
Dorota Kania, Jerzy Targalski, Maciej Marosz
 
Warszawa 2016


Wołyń. Bez komentarza

Wołyń. Bez komentarza
praca zbiorowa
Warszawa 2016


Dasz radę

Dasz radę. Ostatnia rozmowa
Jan Kaczkowski,
Joanna Podsadecka
 
Kraków 2016


Wajda. Kronika wypadków filmowych

Wajda. Kronika wypadków filmowych
Bartosz Michalak
Warszawa 2016


Harda

Harda
Elżbieta Cherezińska
Poznań 2016

Wylecz się sam

Wylecz się sam
Megadawki witamin
Andrew W.PH.D. Saul
Warszawa 2016

Pokaz

18.43 zł

Rabat: 15.08 zł
Cena katalogowa: 33.50 zł
Dodaj do koszyka



Dostępne od: 24h

Poleć znajomym

KSIĄŻKA

Polityka Regionalna i Fundusze Strukturalne w praktyce

Wydawca: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Zarządzania Uniwerstytetu Warszawskiego
Rok wydania: 2012
Miejsce wydania: Warszawa
Stron: 154
Format: B5
ISBN: 9788361276890

Opis:

Polityka Regionalna i Fundusze Strukturalne w praktyce

Proces tworzenia Wspólnoty Europejskiej, a następnie jej rozszerzenie o nowe państwa Europy Środkowej, stal się jednym z najważniejszych wydarzeń w powojennej historii świata. Porównywalne znaczenie mają przemiany w kierunku demokratyzacji i urynkowienia państw Europy Środkowej i Wschodniej. Przecięcie się tych dwóch biegów wydarzeń pod koniec lat 90. XX wieku stworzyło szansę dalszego rozwoju gospodarki europejskiej, zarówno w skali wewnętrznej, jak i globalnej.

Obecnie Unia Europejska stanowi system polityczny w wymiarze instytucjonalnym, prawnym i socjoekonomicznym, którego celem jest w szczególności nie tylko stworzenie wspólnego rynku oraz unii gospodarczej i walutowej, ale także wspieranie harmonijnego i zrównoważonego rozwoju działalności gospodarczej, osiągnięcie wysokiego poziomu zatrudnienia, wysokiego stopnia konkurencyjności i spójności gospodarczej, wyrównanie poziomu życia między regionami, zapewnienie spójności socjoekonomicznej oraz solidarności między państwami członkowskimi.

Powyższe cele są możliwe do osiągnięcia między innymi dzięki polityce regionalnej Unii Europejskiej, trwale kształtującej warunki zarządzania rozwojem regionalnym.

W ostatnich kilkudziesięciu latach w Europie widoczny jest wzrost zainteresowania funkcjonowaniem regionów oraz wykorzystaniem ich potencjału dla osiągania rozwoju gospodarczego i społecznego krajów oraz całego kontynentu. Wynikająca z tego świadoma i eelowa działalność organów władzy publicznej, zmierzająca do rozwoju regionalnego, tj. mająca na celu optymalne wykorzystanie zasobów regionów do trwałego wzrostu gospodarczego i podnoszenia ich konkurencyjności, nosi nazwę polityki regionalnej.

Różnicując działalność regionalną pod względem realizowanych polityk, społeczeństwo wykorzystuje najodpowiedniejsze zasoby i walory środowiska, znajduje najkorzystniejsze warunki życia, ustala efektywny podział pracy i tworzy impulsy do wzajemnego oddziaływania pobudzającego rozwój. Proces ten może prowadzić jednak do powstawania regionalnych zróżnicowań, które, pogłębiając SJQ na skutek zachodzących procesów ekonomicznych, w efekcie prowadzić będą do oddalania się od zdefiniowanego „wzorca" konwergencji.

W regionie, który doznał „pozytywnego impulsu", wywołują one dalsze pozytywne jego następstwa, zaś w regionie, który doznał „impulsu negatywnego", gromadzą się jego negatywne skutki. W ten sposób w rezultacie wzajemnych powiązań powstają nierówności rozwojowe mające wiele negatywnych następstw ekonomicznych, społecznych i środowiskowych.

Rozróżnia się co najmniej dwie przyczyny zaistniałej dyferencjacji. Pierwsza wiąże się z uwarunkowaniami historycznymi i geograficznymi, które powodowały, że niektóre regiony były przez producentów preferowane, co w konsekwencji prowadziło do koncentracji przemysłu i ludności oraz wpływało bezpośrednio na podniesienie konkurencyjności tego regionu. Drugą przyczyną są procesy znoszenia barier w transferze czynników produkcji i postępująca liberalizacja, dokonująca się w ramach integracji społeczno-gospo-darczej, która prowadziła do dynamicznego wzrostu regionów o wyższym poziomie konkurencyjności.

Jest to wynik działania mechanizmów gospodarczych, które bezpośrednio wpływają na zróżnicowanie poziomu rozwoju regionalnego obejmującego wiele zjawisk gospodarczych, społecznych i przestrzennych. W literaturze przedmiotu definicje rozwoju regionalnego formułowane są jako punkt wyjścia do rozważań teoretycznych i aplikacyjnych dotyczących: polityki gospodarczej, polityki regionalnej, programowania rozwoju regionalnego, a także problemów integracji europejskiej oraz globalizacji. W sposób najbardziej syntetyczny kategorie rozwoju regionalnego wyjaśnia J. Szlachta, według którego: „rozwój regionalny to systematyczna poprawa konkurencyjności podmiotów gospodarczych i poziomu życia mieszkańców oraz wzrost potencjału gospodarczego regionów, przyczyniający się do rozwoju spoteczno-gospodarczego kraju".

Szerokie spektrum zjawisk i procesów społecznych, gospodarczych i przestrzennych składających się na kategorię rozwoju regionalnego sprawia, że rozwój regionalny jest wynikiem jednoczesnej działalności różnych podmiotów władzy publicznej, firm, instytucji i mieszkańców regionu. Z jednej bowiem strony procesy identyfikowane jako rozwój regionalny stanowią wynik zachowań mikroekonomicznych, działających w gospodarce rynkowej firm i inwestorów, z drugiej strony - wynikają one ze świadomej i celowej działalności publicznych podmiotów kreujących politykę regionalną.

Tak rozumiany rozwój regionalny jest procesem złożonym, a stopień tej złożoności jest pochodną: wielorakości celów - którym rozwój ma służyć, różnorodności działań - które go kształtują, kombinacji między zasobami a czynnikami produkcji - które określają relacje ekonomiczne regionu z otoczeniem, a także przesłanek społecznych - akceptacji celów rozwoju społecznego, gospodarczego i przestrzennego ze strony społeczności danego terytorium oraz ich kreatywnej postawy wobec realizacji tych celów.

Skutecznie prowadzona polityka rozwoju regionalnego powinna więc przyczynić się do obniżenia poziomu nierówności w rozwoju ekonomicznym pomiędzy poszczególnymi regionami Unii Europejskiej przez zapewnienie harmonijnego, zrównoważonego i wszechstronnego rozwoju, na rzecz spójności gospodarczej i społecznej krajów członkowskich.

Podstawowym instrumentem realizacji polityki rozwoju regionalnego Unii Europejskiej są fundusze strukturalne rozumiane jako środki finansowe, z których udzielana jest pomoc w restrukturyzacji i modernizacji gospodarki krajów członkowskich drogą interwencji i oddziaływania w kluczowych (zapóźnio-nych) sektorach i regionach mających problemy strukturalne, wynikające głównie z peryferyjnego położenia regionu, trudnych i niekorzystnych warunków klimatycznych i geologicznych, niekorzystnej struktury gospodarki, zwłaszcza proporcji pomiędzy dominującą gospodarką rolną i marginalnym przemysłem, niedostatecznie rozwiniętej infrastruktury, a także niskiego poziomu szkolnictwa i kwalifikacji zawodowych ludności.

Z chwilą przystąpienia do Unii Europejskiej Polska od 2004 roku uzyskała dostęp do funduszy strukturalnych, które zgodnie z odpowiednimi dokumentami programowymi (Narodowym Planem Rozwoju i Podstawami Wsparcia Wspólnoty) zostały przeznaczone na cele określone w programach operacyjnych". Podstawę finansowania przedsięwzięć służących rozwojowi regionalnemu w tym okresie stanowił Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR), który miał przyczynić się do tworzenia warunków wzrostu konkurencyjności regionów oraz służyć przeciwdziałaniu ich marginalizacji.

Istnieje wiele czynników, takich jak na przykład: rozwój infrastruktury, zasobów ludzkich, przedsiębiorczości, które determinują rozwój poszczególnych regionów, a tym samym możliwość postępu gospodarczego i tworzenia nowych miejsc pracy.

Dla podnoszenia konkurencyjności polskich regionów zasadnicze znaczenie ma racjonalna polityka makroekonomiczna w połączeniu z politykami strukturalnymi. Poziom wykorzystania środków pomocowych dostępnych dla Polski po akcesji do Unii Europejskiej zależy w znacznej mierze od przygotowań do ich wykorzystania. Jak pokazują doświadczenia innych beneficjentów funduszy pomocowych, możliwości absorpcyjne w różnych krajach zależą w znacznej mierze od tzw. wymiaru zdolności absorpcyjnych funduszy wspólnotowych: administracyjnego oraz strukturalnego. Do pierwszej grupy zalicza się: wiedzę i umiejętności kadr administracyjnych, sprawność agencji zarządzających i płatniczych, dostępności krajowych środków finansowych oraz skuteczności kontroli i monitoringu. Natomiast do drugiej grupy czynników mających istotny wpływ na poziom absorpcji funduszy pomocowych zalicza się: klarowność celów polityki strukturalnej, jakość układu instytucjonalnego prowadzenia polityki strukturalnej, skuteczność instrumentów polityki strukturalnej, efektywność przedsięwzięć publicznych oraz poziom przedsiębiorczości.

Aby regiony efektywnie wykorzystywały dostępne możliwości absorpcyjne funduszy strukturalnych konieczne jest więc odpowiednie przygotowanie organizacyjne, kadrowe i instytucjonalne, niezbędne do skutecznego uzyskiwania bezzwrotnych transferów z UE, które powinno stworzyć trwałą strukturę myślenia i działania w kategoriach rozwoju. Tworzy się zapotrzebowanie na umiejętności projektowania i programowania, na korzystanie z nowoczesnej wiedzy i doświadczeń innych. Regiony zasobne w dobrze wykwalifikowaną kadrę mogą tym samym uzyskiwać przewagę nad innymi.

Rosnąca złożoność procesów gospodarowania, jakim musi sprostać nowoczesny region, stawia coraz większe wymagania w zakresie efektywnego zarządzania funduszami strukturalnymi, gdyż tylko wówczas można zminimalizować różnicę pomiędzy zakładaną a uzyskaną absorpcją dofinansowania wspólnotowego.

Ze wstępu

Klienci, którzy kupili Polityka Regionalna i Fundusze Strukturalne … wybrali również:

Filipek Agnieszka - Europejskie fundusze 2014-2020. strukturalne i inwestycyjne
-20%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Filipek Agnieszka
Wydawca: PLACET
Rok wydania: 2015
Stron: 520
120.00 zł
96.00 zł
Dodaj do koszyka
Andrzej Józef Kozłowski, Iwona Zofia Czaplicka-Ko - Samorząd terytorialny w syst. zarządzania państwem
-28%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Andrzej Józef Kozłowski, Iwona Zofia Czaplicka-Ko
Wydawca: ELSET
Rok wydania: 2013
Stron: 384
29.40 zł
21.17 zł
Dodaj do koszyka
red.Lutrzykowski Alfred - Polski samorząd terytorialny. Europejskie standardy i krajowa specyfika
-27%
+ do schowka
KSIĄŻKA
red.Lutrzykowski Alfred
Wydawca: Wydawnictwo Adam Marszałek
Rok wydania: 2015
Stron: 381
50.00 zł
36.50 zł
Dodaj do koszyka
Faliszek Krystyna, Libor Grzegorz, Muster Rafał, Nowalska-Kapuścik Dorota, Szpoczek-Sało Monika - Fundusze unijne zmieniają Polskę? Analiza ewaluacji projektów unijnych na przykładzie województwa śląskiego
-15%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Faliszek Krystyna, Libor Grzegorz, Muster Rafał, Nowalska-Kapuścik Dorota, Szpoczek-Sało Monika
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Rok wydania: 2013
Stron: 151
21.00 zł
17.85 zł
Dodaj do koszyka
 
1
|
2
|
3
 

Recenzje i oceny

Brak recenzji!

Dodaj swoją recenzję i ocenę

Twoja ocena:

Twój podpis:
Dodaj recenzję


Znajdujesz się w dziale Książki
Aktualnie oglądasz produkt Polityka Regionalna i Fundusze Strukturalne w praktyce - Dubel Przemysław
W każdej chwili moźesz przejść do innych produktów z kategorii Ekonomia » Marketing. Badania marketingowe
Zawsze możesz przejrzeć dział Nowości lub zobaczyć, co wkrótce ukaże się w naszej księgarni internetowej, czyli przejść do działu Zapowiedzi
tel/fax +81 537 65 10