Nauki społeczne

Kiczosfery współczesności

Burszta Wojciech J., Sekuła Elżbieta A.

Cena katalogowa 36.75 zł

Nasza cena: 29.03 zł

Oszczędzasz: 7.72 zł

 

Wydawca:	Wydawnictwo Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej "Academica"	Dodaj do koszyka szt.  Dodaj do schowka
Miejsce wydania:	Warszawa
Rok wydania:	2007
Numer Wydania:	1
Stron:	217
Format:	B5. Miękka oprawa
ISBN:	9788389281470

To książka ważna, poszerzająca wiedzę o kulturze w której żyjemy. Autorzy tropią w niej ślady dotychczasowej refleksji nad kiczem, ale starają się też sformułować przesłanki nowej estetyki, której potrzebę odnalezienia- wykreowania (wobec i w opozycji do wszechobecnej kategorii „śliczności”) postuluje chociażby Wolfgang Welsch w wydanej u nas niedawno Estetyce poza estetyką. Książka wyraźnie pokazuje, jak szerokie spectrum ustanawia dzisiaj kicz, do jak wielu pól działalności człowieka może on być odniesiony. Od sztuki w przestrzeni publicznej po wystrój własnego ogródka, od religijnych czy narodowych idei po ludyczną zabawę kampem, od generalnej refleksji nad otaczająca nas rzeczywistością oraz naszych z nia (i w jej obrębie) relacji po ... białe kozaczki i tipsy...

prof. dr hab. Anna Zeidler - Janiszewska

(...) Z dużą radością,zapoznając się z kilkunastoma tekstami tomu, skonstatowałem, że jego redaktorzy mają pełną świadomość wygodności i ambiwalencji problematyki, do której analizy doprosili grono bardzo różnych (także w sferze wrażliwości estetyczno-artystycznej) autorów. Wiedzą więc doskonale, że wpisują się w temat modny, zabawny (jak wszystko co masowe), ale jednocześnie porzucony przez naukową refleksję, albo inaczej – ta refleksja wydaje się być zakończona na etapie kiczu klasycznego, łatwo rozpoznawalnego i doskonale opisanego wielokrotnie. Sam się dziwię, ile lat minęło od czasów, gdy Beylin na łamach „Polskiej Sztuki Ludowej” określał istotę kiczu. (...)

Książka podoba mi się głównie dlatego, że odsłania te trochę niejawne, wiązane z „kulturą wyższą burżujską” wymiary codzienności kiczu w XXI wieku. Zwykło się bowiem kicz sytuować w wymiarze klasowym – niektórzy już po prostu mają do niego upodobanie, bo są mieszczanami z ambicjami etc. (...)

Kiczosfery współczesności zadają nie tyle kłam tym tradycyjnym sądom, które wywodzą się na równi z historii sztuki, jak i refleksji nad kulturą wysoką w humanistyce – oczywiście – „wysokiej” z sensie oddalenia od rzeczywistości, ile uświadamia nam nasze (wrodzone? Nabyte? Świadomie kształtowane jako trendy?) upodobanie do tego, aby otaczać się rzeczami. Bo kicz bierze się z tej, kiedyś pięknie zdiagnozowanej przez Leszka Kołakowskiego potrzeby „obrastania w rzeczy”. A wokół rzeczy, ich piękna i rzekomej istotności dla poczucia wartości własnej, rodzi się idea kiczu jako pławienia się w radości istnienia.

Z pełnym przekonaniem rekomenduję książkę Kiczosfery współczesności (...) . To ważny głos o naszej współczesności, niepełny i wybiórczy, bo jak może być inaczej w sytuacji, gdy diagnozie podlegają zjawiska instatu nascendi.

prof. dr hab. Ludwik Stomma