http://www.naukowa.pl Nowe pozycje w ofercie księgarni internetowej Naukowa.pl pl-pl http://www.naukowa.pl/Media-i-Public-Relations,23kt/Inwestycje-koncernow-na-polskim-rynku-medialnym.-Wybrane-zagadnienia,389644ks Inwestycje koncernów na polskim rynku medialnym. Wybrane zagadnienia
Inwestycje koncernów na polskim rynku medialnym. Wybrane zagadnienia

Globalizacja powoduje przekształcenia struktury własnościowej, które polegają na skupieniu mediów w rękach koncernów. Rozwój gospodarki prowadzi do koncentracji - tylko połączeni przedsiębiorcy są w stanic podołać wymogom rynkowym. Koncerny mogą ponieść koszty związane z unowocześnianiem firm, wprowadzaniem nowych technik produkcyjnych. Ważnym elementem polityki inwestycyjnej koncernów jest także odpowiednie zarządzanie.

W Polsce od r. 1989 koncentracja kapitału na rynku prasowym przebiegała bez odpowiednich mechanizmów kontrolnych. Dopływ kapitału nic został prawnie ograniczony, co spowodowało koncentrowanie inwestycji koncernów.

Działania mediów powinny być atrakcyjne dla reklamodawców. Inwestycje koncernów mogą więc być podejmowane w skali masowej, jak i bardzo wąskiej, skierowanej do specjalistycznych grup odbiorców. Rynek wymusza także inicjatywy międzykoncernowe. Poszukuje się nowych sposobów docierania do odbiorców, w tym także tworzenia wspólnych usług z partnerami spoza mediów. Siłę koncernów budują również produkty generujące dodatkowe dochody i wzmacniające lojalność odbiorców.

W warunkach wolnego rynku, nowe technologie stwarzają konieczność poszukiwania sojuszników, tworzenia wspólnych usług z partnerami (nic tylko w ramach tego samego koncernu). Dzięki temu możliwe jest poszerzenie możliwości docierania do odbiorców i osiąganie dodatkowych korzyści finansowych. Nic można jednak zapomnieć o kontroli przebiegu formowania się grup medialnych oraz określeniu progów dokonywania fuzji.

W publikacji zostały przeanalizowane działania inwestycyjne wybranych koncernów, których znaczącym źródłem dochodów jest działalność wydawnicza. Książka składa się z 4 prac. Bogdan Borowik przedstawił strategie rozwoju spółki Agora od 1989 r. Katarzyna Bartoń zasygnalizowała historię i główne inwestycje koncernu Axel Springer. Małgorzata Adamik-Szysiak opisała specyfikę inwestycyjną Grupy Bauer Media w Polsce, także przez pryzmat akcji promocyjnych. Lidia Pokrzycka natomiast przeanalizowała działalność inwestycyjną brytyjskiego Mccomu i niemieckiego Passaucra Ncue Presse na polskim rynku mediów regionalnych. Przedstawiła także wyniki ilościowej analizy zawartości wybranych tytułów należących do koncernów.

Publikacja ma zasygnalizować główne tendencje w strategiach inwestycyjnych wybranych koncernów medialnych obecnych na polskim rynku. Szczegółowe analizy wymają dłuższych badań. Należałoby zwrócić uwagę przede wszystkim na zmiany zawartości mediów, zachodzące pod wpływem polityki inwestycyjnej poszczególnych koncernów. Niezbędne jest także wykazanie efektywności działań poszczególnych redakcji, ze szczególnym uwzględnieniem zmian czytelników - odbiorców.

Ze wstępu


29.40 zł
]]> Wed, 16 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Testy-na-aplikacje,247kt/Aplikacje-prawnicze-2012.-Porownanie-procedury-cywilnej-i-procedury-karnej.-Repetytorium,389314ks Aplikacje prawnicze 2012. Porównanie procedury cywilnej i procedury karnej. Repetytorium
Aplikacje prawnicze 2012. Porównanie procedury cywilnej i procedury karnej. Repetytorium

Niniejsza książka została opracowana jako pomoc dla kandydatów na aplikacje oraz aplikantów do zawodów prawniczych, jak również dla studentów wydziałów prawa i administracji. Autorzy starali się zaprezentować zagadnienia związane z postępowaniem cywilnym oraz postępowaniem karnym w sposób jak najbardziej przejrzysty oraz przystępny dla Czytelnika.

Celem publikacji jest porównawcze przedstawienie regulacji dotyczących obu postępowań. Przyjęcie tabelarycznej formy porównania ma na celu ukazanie podobieństw oraz różnic charakteryzujących każdą z omawianych procedur - cywilną oraz karną. Opracowanie podzielono na rozdziały grupujące poszczególne zagadnienia nawiązujące do systematyki kodeksowej {z pewnymi jednak odstępstwami wynikającymi z konieczności kompleksowego przedstawienia niektórych instytucji).

Naruszenie struktury porównawczego przedstawienia regulacji postępowania cywilnego oraz postępowania karnego w niniejszej publikacji ma charakter celowy i uzasadniony. Nie sposób bowiem - omawiając przekrojowo regulacje dotyczące postępowania cywilnego oraz postępowania karnego - pominąć rozwiązania specyficzne i niepowtarzalne dla danej procedury. Przykładowo, postępowanie nieprocesowe charakterystyczne dla postępowania cywilnego, czy też postępowanie przygotowawcze dla postępowania karnego, niemające swego odpowiednika i tym samym niedające się porównać z regulacjami zawartymi w drugiej z porównywanych procedur, wymagają chociażby syntetycznego przedstawienia w niniejszym opracowaniu.

Autorzy przy opracowaniu niniejszej publikacji uwzględnili liczne zmiany, jakie wprowadził w ostatnim czasie ustawodawca, w tym również nowelizację Kodeksu postępowania cywilnego z 16 września 2011 r. (Dz.U. Nr 233, póz. 1381), która weszła w życie 3 maja 2012 r.

Na zakończenie tego wprowadzenia należy wyrazić nadzieję, że niniejsza książka okaże się pomocna dla studentów oraz aplikantów w nauce postępowania cywilnego oraz postępowania karnego, a także w zrozumieniu problematyki obu procedur przez ukazanie zarówno ich podobieństw, jak i różnic.

Ze słowa wstępnego


63.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Politologia,18kt/Bezpieczenstwo-miedzynarodowe,389328ks Bezpieczeństwo międzynarodowe
Bezpieczeństwo międzynarodowe

Autorzy podręcznika, pracownicy Zakładu Studiów Strategicznych Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, reprezentują powściągliwe, raczej klasyczne podejście do ro/umienia bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Chodzi zwłaszcza o jego rzeczowy zakres. Brak dyscypliny epistemologicznej, „wszystkoizm" i dezynwoltura terminologiczna źle służą precyzji analizy, wprowadzają w błąd, tworzą podłoże dla mispercepcji środowiska bezpieczeństwa, utrudniają definiowanie polityki bezpieczeństwa państw. Nic można angażować pojęcia bezpieczeństwa do normalnych, tradycyjnych obowiązków państwa i jego administracji, w „zwykłych" obszarach życia społecznego i gospodarczego. Badacze i analitycy nie powinni naśladować publicystów i mediów elektronicznych. Odpowiedzialność za analizę i rekomendacje jest w tym przypadku większa niż w wielu innych dziedzinach działalności państw i instytucji wielostronnych zajmujących się bezpieczeństwem.

Struktura podręcznika wyodrębnia kilka części, spośród których pierwsza poświęcona jest analizie stanu bezpieczeństwa międzynarodowego podejmowanej przez pryzmat tradycyjnych i najnowszych zagrożeń bezpieczeństwa, w tym długotrwałych tendencji, które są ważnym tłem dla globalnej sytuacji bezpieczeństwa i polityk państw w tym zakresie. Kolejna część dotyczy infrastruktury prawnoinstytucjonalnej zbudowanej przez społeczność międzynarodową w ostatnich dziesięcioleciach w celu zapewnienia bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego. Chodzi o uniwersalny system bezpieczeństwa międzynarodowego (ONZ) oraz systemy regionalne, a także - by odwołać się do anglosaskiego żargonu dyscypliny - reżimy sektorowe odnoszące się przede wszystkim do kontroli i ograniczania zbrojeń. W odrębnej części znalazła się prezentacja praktycznych kroków podejmowanych bądź przez całą społeczność międzynarodową, bądź przez zainteresowane grupy państw na rzecz zwalczania konkretnych zagrożeń ich bezpieczeństwa, bezpieczeństwa regionalnego lub globalnego. Sporo miejsca zajmuje w tej ezęści opis wysiłków różnych grup państw skierowanych przeciwko zagrożeniom asymetrycznym oraz na rzecz zapewnienia bezpieczeństwa w nowyeh sektorach, energetycznym, ekologicznym itp., które stosunkowo niedawno zostały inkorporowane w obszar bezpieczeństwa. Narodowym politykom bezpieczeństwa, ich specyfice dyktowanej potencjałem, doświadczeniem, tradycją, oraz odrębnym uwarunkowaniom bezpieczeństwa (zagrożeń) została poświęcona kolejna część podręcznika. Całość zamyka rozległy rozdział o teoriach bezpieczeństwa, innowacjach terminologicznych i pojęciowych oraz rewolucji „sekurytyzacyjnej" (rozciągliwości rozumienia bezpieczeństwa), poprzedza zaś krótki rozdział historyczny, ukazujący trudne i niezakończone dojrzewanie społeczności międzynarodowej (państw, zwłaszcza mocarstw) do poważnego podchodzenia do bezpieczeństwa międzynarodowego.

Potrzebę bieżącego śledzenia i rozumienia problemów bezpieczeństwa zaspokaja w znacznym stopniu wydawany przez zespół Instytutu Stosunków Międzynarodowych UW Rocznik Strategiczny.

Ze wstępu


62.50 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Finanse-i-rachunkowosc,6kt/Finanse-jednostek-samorzadu-terytorialnego,389327ks Finanse jednostek samorządu terytorialnego
Finanse jednostek samorządu terytorialnego

Niniejsza publikacja przygotowana została z myślą o studentach oraz praktykach-samorządowcach (tj. politykach szczebli lokalnych i regionalnych oraz pracownikach administracji samorządowej).

Prezentuje ona podstawowe zagadnienia dotyczące systemu finansów jednostek samorządu terytorialnego wynikające z aktualnych regulacji prawnych. Omówione w niej pojęcia i instytucje prawne dotyczą kwestii funkcjonowania tzw. podsektora samorządowego w systemie finansów publicznych. Wprawdzie pojęcie to nie zostało utrzymane w obowiązującej ustawie o finansach publicznych, jednak wyodrębnienie podmiotów, które możemy zaliczyć do tego podsektora pozwala na kompleksową prezentację zagadnień dotyczących realizacji zadań publicznych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz tworzone przez nie lub podległe im jednostki organizacyjne, zaliczone przez tę ustawę do sektora finansów publicznych. Na podstawie art. 9 ustawy o finansach publicznych do tak wyodrębnionego podsektora samorządowego należą: jednostki samorządu terytorialnego oraz ich związki, samorządowe jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, publiczne zakłady opieki zdrowotnej utworzone przez te jednostki, samorządowe instytucje kultury oraz samorządowe osoby prawne utworzone na mocy odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań publicznych. Nie zalicza się do niego natomiast spółek prawa handlowego, a zatem także i tych, w których samorządy posiadają udziały.

Książka stanowi kompendium wiedzy niezbędnej do zrozumienia mechanizmów opartych na instytucjach prawnych związanych z pozyskiwaniem i redystrybucją środków publicznych w celu realizacji przypisanych samorządom ustawowo zadań publicznych.

Mam nadzieję, że prezentowane zagadnienia będą stanowić także inspirację do bardziej pogłębionych badań i analiz dotyczących zasad i mechanizmów funkcjonowania systemu finansów jednostek samorządu terytorialnego.

Ze wstępu


59.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Teoria-prawa,24kt/Idea-solidaryzmu-we-wspolczesnej-filozofii-prawa-i-polityki,389309ks Idea solidaryzmu we współczesnej filozofii prawa i polityki
Idea solidaryzmu we współczesnej filozofii prawa i polityki

Trzecia Rzeczpospolita buduje swoją tożsamość blisko ćwierć wieku. Dla pokoleń, które ją powołały, to czas szczególnie trudnego poszukiwania własnej drogi, czas ideowych wyborów i konkretnych rozwiązań, wreszcie to czas niecierpliwości, konfrontacji założeń z rzeczywistością. Czy znaleźliśmy spajającą idee, być może cel, wokół którego można by budować rzeczywistość Polski? Czy w czasach postpolityki można myśleć kategoriami, które jakże często, nie tylko w politycznym dyskursie, wielu wydają się przeżytkiem, mdła próbą czerpania z przeszłości? Myślę, że odpowiedź jest twierdząca: tak, warto, a być może nawet jest to konieczne, jeśli chcemy budować trwałą i spójną wspólnotę naszego Państwa. Wspólnotę działającą w różnych wymiarach, także w wymiarze światowym.

Inspiracje do poszukiwania owej idei, a w przyszłości być może także podstawowej wartości, możemy odnaleźć w rozumnym oglądzie otaczającego nas świata i doświadczeniu przeżytej historii, nie tylko własnej. Dlatego trudno nie postawić pytania, czy funkcji tych nie mogłaby spełniać solidarność. W powojennym 50-leciu dwukrotnie stała się ona wyznacznikiem kierunku działania: chronologicznie rzecz ujmując, niegdysiejszych Wspólnot Europejskich i wiele lat później polskiej „Solidarności". A współcześnie nie tylko kryzys ostatnich lat, lecz także koniec XX wieku pokazał wyraźnie, jak bardzo jest potrzebne nowe spojrzenie na człowieka i jego udział w życiu publicznym, w życiu różnych wspólnot: narodowej, lokalnej i - patrząc z perspektywy jednoczącej się Europy - Wspólnoty Europejskiej.

Może się wydawać, że w takich warunkach nie ma miejsca na solidaryzm, gdyż staje się on czystą przeszłością, do której wracać będą tylko historycy idei. Jednak António Hespanha pisze: „Idea solidarności była powszechnym tematem tradycyjnej europejskiej myśli politycznej i prawniczej", a odwołując się do tworzącego pod koniec XVIII w. Samuela Puffendorta i jego systemu prawa w dziele zatytułowanym De officio hominis et Civis juxta legem naturalem libri duo (1673), wskazuje, że obowiązek solidarności jest dla człowieka naturalny. Warto raz jeszcze przywołać słowa Antónia Hespanhi: „Kontraktualizm Rousseau - chociaż znacznie »korodujący« ideę społeczeństwa jako ciała solidarnego - ostatecznie nie zniszczył wyobrażenia o społecznych obowiązkach. Przeciwnie, decydujące było dla upadku idei solidarności, jeszcze zanim uwidocznił się wpływ szkockiego liberalizmu, motto »laissez faire, laissez passer«. Nowoczesne państwo i społeczeństwo są głęboko obciążone sporem miedzy wolnością i indywidualizmem a dążeniem do wspólnotowego postrzegania działania człowieka. De Tocqueville wyraźnie stwierdzał, że „Indywidualizm to uczucie spokojne i umiarkowane, które sprawia, że obywatel izoluje się od zbiorowości i trzyma się na uboczu wraz ze swą rodziną i przyjaciółmi. Stwarzając sobie w ten sposób małe społeczeństwo na własny użytek, pozostawia wiele własnym losom (...). Indywidualizm bierze początek zarówno w ułomnościach serca, jak i w błędach rozumu". Dwieście lat później Jacek Hołówka twierdzi, że w społeczeństwie zdominowanym przez indywidualizm jednostki, drugiego człowieka postrzegamy jako klienta, konkurenta lub intruza. Lapidarnie ujmuje to Lidia Rodak: „Albo pomaga mi budować własne szczęście, dając się jakoś wykorzystywać, albo staje się moim konkurentem, albo zawadza mi swoim wścibstwem, wtrącając się do moich spraw. Szczęście i dobrobyt zaś stają się udziałem najsprawniejszych, najbardziej pomysłowych i najsilniejszych jednostek, i tylko ich".

A więc czy indywidualizm, a zatem i wolność to destrukcyjne wartości, które niszczą człowieka i jego związki społeczne? Czy tylko splot szczególnych cech i okoliczności daje jednostce szansę na rozwój i szczęście? Tak postrzegany świat byłby chyba nieznośny.

Czy solidaryzm może stanowić pomost pomiędzy tym, co indywidualne, oparte na idei wolności człowieka, a dążeniem do uznania i zrozumienia wspólnoty i więzi z drugim, często innym, które rodzi poczucie obowiązku wsparcia? Jeśli zaś względy moralne, altruistyczne nie mają już znaczenia, to może wystarczy potrzeba własnego szczęścia, której nie da się zaspokoić bez współdziałania z drugim?

Na te i inne pytania, mniej ogólnie ujęte, a wkraczające w różne dziedziny nauki, warto dziś poszukiwać odpowiedzi.

Niniejszy tom zawiera opracowania przygotowane w ramach programu badawczego pt. Zasada solidaryzmu w polskich rozwiązaniach ustrojowych. W poszukiwaniu nowych form solidaryzmu społecznego-1. Są one przede wszystkim poświęcone współczesnym nurtom solidaryzmu jako wartości w filozofii prawa i polityki, ale przedstawiają również źródła historyczne i linię rozwoju tej idei. Kolejne dwa tomy będą poświęcone recepcji ustrojowej solidaryzmu we współczesnej polskiej konstytucji i w szczegółowych rozwiązaniach dogmatyki prawa.

Ze wstępu


66.50 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Kodeksy,19kt/Kodeks-karny.-Komentarz,389335ks Kodeks karny. Komentarz
Kodeks karny. Komentarz

Niełatwo jest dziś pisać komentarze do Kodeksu karnego. Składają się, na to dwie podstawowe okoliczności: postępująca specjalizacja zajmujących się prawem karnym Autorów, co dla zapewnienia możliwie najwyższego poziomu naukowego dzieła narzuca konwencję opracowania zbiorowego (a to rodzi niekiedy problemy redakcyjne), oraz niezwykła dynamika zmian normatywnych w obrębie tego Kodeksu. Dynamika ta często wynika z przesłanek natury politycznej, które powodują, iż poszczególne ugrupowania polityczne pozostające w danej chwili przy władzy starają się pozostawić w ich strukturze swój ideologiczny „ślad", uznając często (z niejaką przesadą), iż właśnie Kodeks karny jest najlepszym instrumentem do propagowania i umacniania wyznawanej przez nie aksjologii. Są też jednak inne, bardziej merytoryczne przesłanki tej dynamiki. Pierwsza z nich to uwidaczniająca się coraz wyraźniej potrzeba implementacji do struktury Kodeksu karnego norm unijnych, wynikająca z naszej przynależności do tej ponadnarodowej struktury politycznej. Jeśli zaś implementacja ta ma być harmonijna i uwzględniać zarówno unijne wzorce, jak i polską tradycję legislacyjną, zadanie to z punktu widzenia jego technologii legislacyjnej bywa często niełatwe. Druga, coraz wyraźniej występująca, to konieczność dostosowania norm Kodeksu do bardzo dynamicznego w odniesieniu doń orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego.

Uwzględniając te okoliczności, w niniejszym Komentarzu przyjęto ogólną zasadę, że jego podstawą legislacyjną jest stan normatywny zawarty w ustawach opublikowanych w Dzienniku Ustaw w momencie złożenia Komentarza do Wydawnictwa. Jeśli jednak w momencie tym dana ustawa nie została jeszcze opublikowana, ale jest bardzo prawdopodobne, że nastąpi to niebawem, gdyż proces legislacyjny w parlamencie został już zakończony, uwzględniono i odpowiednio zaznaczono taki fakt w Komentarzu. Pragnę także zapewnić Czytelników, że wszystkie poczynania nowelizacyjne bacznie śledzimy, by Komentarzowi zapewnić maksymalną aktualność i dostarczyć Państwu „produkt możliwie najświeższy", poinformować, „co piszczy w legislacyjnej trawie".

Paradoksalnie, na odpowiedzialną realizację tego zadania wpływa szybki rozwój polskiej nauki prawa karnego, a także orzecznictwa najwyższych instancji sądowych.

Jeśli dodamy do tego nieporównywalne z „dawnymi czasy" zdynamizowanie rynku wydawniczego, trzeba nostalgicznie zauważyć, iż wszystko to powoduje proces szybkiego „starzenia się" opracowań typu komentarzowego, a w konsekwencji potrzebę nieustannej aktualizacji publikacji tego rodzaju.

Odwiecznym problemem jest też konieczność pogodzenia i właściwego zachowania proporcji między nurtem praktycznym a dogmatyczno-prawnym komentarzy, tak by maksymalnie poszerzyć krąg potencjalnych odbiorców. Temu też celowi służy umieszczenie w opracowaniach aktualnego wyboru tez orzeczeń sądowych, węzłowych dla danych kwestii, a także aktualnej literatury. Zrealizowanie tych wymogów stanowi ambicję autorów, redaktorów i wydawcy niniejszego Komentarza. Czytelnik zresztą sam osądzi (mamy nadzieję afirmatywnie), czy starania te dały rezultat.

Jest jeszcze jedna kwestia, o której należy Czytelnika poinformować. Tragiczny los spowodował, iż w trakcie przygotowywania Komentarza zmarło dwóch jego tradycyjnych współautorów - Pani Profesor Oktawia Górniok i Pan Profesor Andrzej Wąsek. Powstała więc konieczność zaktualizowania i zaadaptowania materiałów przez nich przygotowanych do ostatecznej wersji Komentarza. Zadania tego podjął się w przypadku rozdziału I, zawierającego materię opracowywaną przez prof. A. Wąska - Pan dr Marek Kulik, zaś w przypadku rozdziałów XIV i XV, zawierających materię opracowywaną przez prof. O. Górniok - Pan dr Janusz Bojarski. Jako redaktor całości tomu po porozumieniu z Wydawcą podjąłem decyzję zachowania maksymalnej integralności tekstów opracowanych przez zmarłe osoby i ograniczenia ingerencji osób, które owe materiały przejęły do finalnego opracowania do niezbędnego minimum, wynikającego z potrzeby ich aktualizacji. Prosimy więc Czytelników o takie właśnie traktowanie zagadnień autorstwa tych opracowań. Na nowo natomiast zostały skomentowane rozdziały związane z częścią wojskową oraz przestępstwami przeciwko obronności. Ich opracowania podjął się Pan Profesor dr hab. Stanisław Hoc. Miło nam także powitać w gronie współautorów Komentarza Panią Profesor Ewę Guzik-Makaruk.

Ze wstępu


299.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Marketing-i-zarzadzanie,284kt/Marketing-terytorialny.-Miasto-i-region-na-rynku,389311ks Marketing terytorialny. Miasto i region na rynku
Marketing terytorialny. Miasto i region na rynku

W rozwiniętej gospodarce rynkowej powiązania podmiotów gospodarczych w dużej mierze sprowadzają się do transakcji kupna-sprzedaży dóbr i usług, w efekcie czego następuje transfer własności między osobami fizycznymi, grupami społecznymi i instytucjami.

Oprócz podmiotów z sektora prywatnego, stosunki rynkowe łączą też podmioty publiczne, w tym jednostki przestrzenno-administracyjne i ich zinstytucjonalizowane grupy. Udział jednostek osadniczych w rynku, ich aktywna postawa w transakcjach kupna-sprzedaży nie budzi współcześnie żadnych wątpliwości. Dowolne miasto lub region, ale także wieś, dzielnica czy osiedle, są nie tylko organizmami społecznymi i jednostkami samorządności terytorialnej, ale także pełnoprawnymi uczestnikami rynku, którzy prowadzą różnorodną działalność, posiadają określone zasoby i wykorzystują je dla dobra mieszkańców. Dopuszczalne są analogie między jednostkami przestrzenno-administracyjnymi a przedsiębiorstwami, między samorządową kadrą zarządzającą a kadrą menedżerską, miedzy wójtami, starostami, burmistrzami i prezydentami miasta a dyrektorami i prezesami firm.

Koncepcja zarządzania jednostkami osadniczymi powinna opierać się na dorobku nauk o zarządzaniu przedsiębiorstwami, a myślenie przedsiębiorcze powinno być podstawą decyzji podejmowanych w instytucjach samorządu gospodarczego. Jest to podstawowy warunek ich rozwoju. Takie podejście zakłada jednocześnie, że zarządzanie miastem, wsią, regionem w warunkach dominacji stosunków rynkowych musi uwzględniać interes klientów - mieszkańców - jako głównej grupy odniesienia. Cały proces zarządzania powinien być więc zorientowany na odbiorców dóbr i usług komunalnych, na ich potrzeby i pragnienia. W działalności jednostek terytorialnych, w procesie podejmowania decyzji zorientowanych na zaspokojenie potrzeb społeczności lokalnych i regionalnych właściwe jest przyjęcie przez organy władzy marketingowego punktu widzenia, którym odpowiada następujący zbiór zasad i reguł praktycznych:
•   władze są dla ludzi - ich obowiązkiem jest dbanie o racjonalne zaspokojenie potrzeb indywidualnych i zbiorowych w zakresie rozwoju duchowego i materialnego wspólnoty terytorialnej;
•    potrzeby i pragnienia mieszkańców i gości zmieniają się - władze powinny systematycznie monitorować oczekiwania i preferencje społeczne;
•   kontaktowanie się z mieszkańcami powinno być podstawową aktywnością władz - członkowie władz samorządowych kontaktują się bezpośrednio z jednostkami i grupami, możliwe są różne formy, środki i techniki porozumiewania się;
•   dobra i usługi komunalne powinny tworzyć określoną wartość dla mieszkańca (klienta) i dla osób odwiedzających daną jednostkę terytorialną;
•    rozwój miasta (regionu) wymaga ciągłego dopływu czynników rozwojowych, które są z reguły deficytowe -jednostki osadnicze konkurują z sobą o dostęp do zasobów osobowych, finansowych, technologicznych, informacyjnych i przyrodniczych;
•    decyzje i zachowania osób i instytucji uzależnione są od jakości oferowanych warunków życia, pracy, nauki i wypoczynku.

Niniejsza praca, będąca efektem wieloletnich zainteresowań autora problematyka marketingowego zarządzania jednostkami przestrzenno-administra-eyjnymi, omawia szczególny obszar marketingu sektorowego, a mianowicie marketing terytorialny - marketing miast oraz regionów. Podjęto w niej próbę ukazania jednostki osadniczej jako podmiotu rynku i wybranych konsekwencji takiego podejścia. Na podstawie studiów materiałów naukowych opublikowanych w kraju i za granicą, a także wyników własnych badań marketingowych oraz przemyśleń i doświadczeń zgromadzonych w trakcie pracy naukowo--dydaktycznej w Akademii Ekonomicznej w Krakowie, autor przedstawił zarys teorctyczno-metodologicznych zagadnień obejmujących podstawowy kurs marketingu terytorialnego.

Autor skoncentrował się na ogólnych kwestiach marketingu miast i regionów, na jego istocie, na samym podejściu marketingowym w praktyce zarządzania jednostkami terytorialnymi. W mniejszym stopniu została rozwinięta instrumental-no-narzędziowa sfera strategii marketingowych miast czy regionów, z wyjątkiem szczegółowego wyjaśnienia marketingowej koncepcji produktu terytorialnego. Zaprezentowane wywody są w większości efektem autorskiego podejścia do specyfiki i odmienności marketingu terytorialnego w stosunku do marketingu dóbr i usług konsumpcyjnych - marketingu przedsiębiorstw i instytucji. Zakres tematyczny książki i jej zawartość z pewnością wymagają jeszcze uzupełnień, korekt i rozwinięć. W niniejszej postaci oddaje ona jednak w dostatecznym stopniu aktualny stan rozwoju tej szczególnej sfery wiedzy marketingowej.

Ze wstępu


79.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Prawo-cywilne-i-handlowe,3kt/Nowe-ujecie-dokumentu-w-polskim-prawie-prywatnym-ze-szczegolnym-uwzglednieniem-dokumentu-w-postaci-e,389315ks Nowe ujęcie dokumentu w polskim prawie prywatnym ze szczególnym uwzględnieniem dokumentu w postaci elektronicznej
Nowe ujęcie dokumentu w polskim prawie prywatnym ze szczególnym uwzględnieniem dokumentu w postaci elektronicznej

Monografie Prawnicze to seria, w której ukazują się publikacje omawiające w wyczerpujący sposób określone instytucje czy zagadnienia prawne. Adresujemy ja przede wszystkim do prawników poszukujących wnikliwego ujęcia tematu, łączącego teorią (poglądy doktryny, elementy prawnoporównawcze) i praktyką (bogaty wybór orzecznictwa). A tego - ze względu na brak miejsca - nie znajdziemy nawet w komentarzach.

Niniejsza monografia ma na celu przybliżenie problematyki dokumentu zarówno w postaci tradycyjnej, jak i przede wszystkim elektronicznej. Próbę rozwiązania problemów prawnych przedstawiono, prezentując pogłębioną analizę nowelizacji przygotowanej przez Komisję Kodyfikacyjną Prawa Cywilnego, odnoszącej się do dokumentu oraz opierając się m.in. na doświadczeniach związanych z wprowadzeniem elektronicznego postępowania upominawczego oraz e-protokołu.

W książce podjęto ponadto analizę nowego zjawiska, tj. składania oświadczeń przez ich sporządzanie na tablecie i własnoręczne podpisywanie. Zaproponowano również nowe, nieznane dotychczas w polskim prawie instrumenty, takie jak dostęp do informacji w miejsce dokumentu oraz wykorzystanie pieczęci elektronicznej.

Dr Dariusz Szostek - członek: Zespołu Ministra Sprawiedliwości ds. Informatyzowania Postępowań Sadowych, Zespołu Problemowego Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego; współpracownik CBKE WPAiE UWr, Kierownik Zakładu Prawa SWSZ w Katowicach; Arbiter i Mediator przy Regionalnej Izbie Gospodarczej w Katowicach; wykładowca; autor kilkudziesięciu publikacji z zakresu prawa nowych technologii.


89.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Finanse-i-rachunkowosc,6kt/Polski-rynek-kredytow-w-okresie-swiatowego-kryzysu-finansowego,389333ks Polski rynek kredytów w okresie światowego kryzysu finansowego
Polski rynek kredytów w okresie światowego kryzysu finansowego

Ostatni światowy kryzys finansowy, który z całą siłą ujawnił się we wrześniu 2008 roku, w wielu krajach przerodził się w kryzys gospodarczy prowadzący do recesji, co spowodowało znaczące spowolnienie wzrostu globalnej gospodarki. Do 2008 roku obserwowano dużą i stosunkowo łatwą dostępność kapitałów na finansowanie rozwoju sfery realnej, co wpływało ożywczo na gospodarki narodowe i pozwalało na rozwój wielu regionów i branż, a także na poprawę standardu życia gospodarstw domowych. Zatrzymanie tych trendów odczuła cala gospodarka światowa oraz system bankowy. Kryzys finansowy spowodował, że instytucje nadzorujące system finansowy, a także banki, zwróciły uwagę na zwiększone ryzyko występujące w okresie dekoniunktury. Zmniejszone zaufanie na rynku usług finansowych wpłynęło na ograniczenie podaży kredytów w krótkim czasie, co potęgowało niekorzystne zjawiska gospodarcze. Obserwowano pewnego rodzaju sprzężenie zwrotne zachodzące między koniunkturą gospodarczą a kondycją sektora finansowego - wzrost gospodarczy potrzebuje więcej kapitału, co z reguły poprawia wyniki sektora bankowego i odwrotnie, silny system bankowy wspiera rozwój gospodarczy.

Na tle niekorzystnych zjawisk rzutujących negatywnie na światowy rozwój gospodarczy w latach 2007-2009 polska gospodarka osiągnęła korzystniejsze wyniki makroekonomiczne niż najlepiej rozwinięte państwa UE. Zdaniem unijnych ekspertów brak poważnego kryzysu gospodarczego w Polsce wynikał z następujących czynników:
•   dobrze dokapitalizowanego i mocnego sektora finansowego,
•   znacznej deprecjacji złotego w pierwszym etapie kryzysu,
•   odpowiednio szybkiej reakcji w ramach polityki monetarnej i fiskalnych, "  mocnych podstaw ekonomicznych na początku kryzysu,
•   względnie niskiego otwarcia całej gospodarki na zagranicę.

Znacznie wyższa produktywność polskiej gospodarki niż wielu najlepiej rozwiniętych państw świata w okresie kryzysu finansowego stała się podstawą do poszukiwania odpowiedzi na pytanie, co było tego przyczyną. Wprawdzie w raporcie Komisji Europejskiej wskazano główne źródła tego sukcesu, jednakże problem zasługuje na pogłębioną analizę i bardziej wnikliwą diagnozę.

Polski system bankowy dostosowano do standardów europejskich po akcesji Polski do UE. Nowy system ma wiele zalet, ale nic jest wolny od słabości. W kontekście wspólnotowym duże znaczenie mają liberalizacja i protekcjonizm systemu bankowego. Otwartość sektora bankowego w Polsce na kapitał zagraniczny powoduje, z jednej strony - wzrost niezbędnych środków do rozwoju rodzimej gospodarki, z drugiej jednak - dużą podatność na zmiany globalnej koniunktury na rynkach finansowych.

W świetle literatury można uznać, że za powstawanie kryzysów odpowiadają uczestnicy rynków wykazujący tendencją do podejmowania nadmiernego ryzyka lub skłonność do jego niedoszaeowania. W „przeddzień" kryzysu, niektóre banki inwestowały ponad 40 razy więcej niż wynosiły ich aktywa. Takie decyzje podejmowali menedżerowie banków głównie z powodów partykularnych. Współczesna gospodarka jest silnie powiązana przez wymianę handlową, a przepływ informacji w świecie jest natychmiastowy. Istnieje zjawisko „zarażenia" kryzysem gospodarek powiązanych sieeiowo, m.in. przez umiędzynarodowione systemy finansowe i nieograniczone przepływy kapitałów. Jeśli w fazie dekoniunktury kapitał jest wycofywany z kraju goszczącego do kraju macierzystego, to rządy, nadzór bankowy i instytucje pozbawione funduszy muszą podejmować działania ochronne i interwencyjne.

Nasuwają się pytania: czy sektor bankowy oddziałuje na wzrost gospodarczy w Polsce podażą kredytów dla sektora niefinansowego? oraz czy struktura pochodzenia kapitału w sektorze bankowym wywiera istotny wpływ na poziom PKB w warunkach światowego kryzysu finansowego? Dążąc do udzielenia odpowiedzi na te pytania w pracy zdefiniowano determinanty postępu ekonomicznego, sposoby pomiaru i rodzaje mierników makroekonomicznych oraz związek systemu finansowego ze wzrostem gospodarczym. Przeanalizowano polski system bankowy jako element krajowego i międzynarodowego systemu finansowego, a także przedstawiono jego kondycję w okresie kryzysu finansowego. Zaprezentowano również zarządzanie ryzykiem w działalności bankowej oraz zdiagnozowano zmiany w aktywach polskiego i światowego systemu bankowego.

W książce podjęto też bardziej szczegółową kwestię, jaką jest znaczenie podaży kredytów udzielanych przez banki sektorowi niefinansowemu gospodarki narodowej oraz ich wpływu na wzrost gospodarczy. Dokonana analiza obejmuje okres 1996-2009.

Autor nie mógł niestety włączyć do tej analizy zjawisk finansowych zachodzących po 2009 roku z uwagi na zmiany metodologii w sprawozdawczości instytucji finansowych, które zostały wprowadzone w Polsce od 2010 roku.

Z wprowadzenia


49.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Marketing-i-zarzadzanie,284kt/Pozyskiwanie-inwestorow-do-gmin,389318ks Pozyskiwanie inwestorów do gmin
Pozyskiwanie inwestorów do gmin

Przywrócenie samorządu terytorialnego było jedną z najbardziej udanych reform zrealizowanych w Polsce po 1989 r. Mimo licznych trudności samorząd, szczególnie gminny, stal się bardzo ważnym i wartościowym ośrodkiem życia społeczności lokalnych. Przekonanie o realnej możliwości wpływania władz gminnych na proces rozwoju gospodarczego samorządów stanęło u podstaw mojego zainteresowania problematyką działań proinwestycyjnych.

W ustawie o samorządzie gminnym z 1990 r. nie wpisano troski o rozwój gospodarczy na listę obowiązkowych zadań władz lokalnych. W efekcie każde działanie wójtów, burmistrzów i prezydentów na rzecz wspierania lokalnej gospodarki jest aktywnością dobrowolną i dodatkową, W okresie ponad 20 lat samorządności polskie gminy na bardzo różne sposoby starały się prowadzić działania proinwestycyjne i wiele z nich osiągnęło sukces. Możliwość przyglądania się tym doświadczeniom była dla mnie pasjonującą przygodą. Dzielni ludzie w wielu samorządach pomimo licznych trudności potrafili mieć śmiałe marzenia i umieli je realizować - przygotowywali interesujące oferty inwestycyjne, sprawnie je promowali, profesjonalnie obsługiwali zainteresowanych inwestorów, a po zakończeniu procesu inwestycyjnego stale starali się pozytywnie reagować na zmieniające się potrzeby.

Publikacja, którą trzymacie Państwo w ręku, to właśnie opowieść o tym wysiłku, o oryginalnych, odważnych i innowacyjnych pomysłach oraz ich efektach. I o ludziach, którzy nie bali się podejmowania ryzyka nieodłącznie wiążącego się z prowadzeniem działań proinwestycyjnych.

Materiał przygotowany do wydania drugiego został zaktualizowany i nieco rozszerzony, dodałem także rozdział dotyczący praktycznych doświadczeń podkrakowskich Niepołomic. Zasadnicza jednak część opracowania oparta jest na materiałach przygotowanych w 2007 r. w ramach mojej rozprawy doktorskiej, co determinowało nieco sformalizowany styl. Mam nadzieję, że wybaczą mi Państwo te niedostatki, a interesujące doświadczenia samorządów gminnych zmniejszą dolegliwość obcowania ze zbyt „sztywnym" tekstem.

Z przedmowy


49.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Kodeksy,19kt/Prawo-karne.-Zbior-przepisow.-Kodeks-karny.-Kodeks-postepowania-karnego.-Kodeks-karny-wykonawczy.-Ko,389308ks Prawo karne. Zbiór przepisów. Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. Kodeks wykroczeń. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Kodeks karny skarbowy. Ustawa o opłatach w sprawach karnych. Ustawa o postępowaniu w spr
Prawo karne. Zbiór przepisów. Kodeks karny. Kodeks postępowania karnego. Kodeks karny wykonawczy. Kodeks wykroczeń. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Kodeks karny skarbowy. Ustawa o opłatach w sprawach karnych. Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich

Stan prawny na 12.04.2012 r.

OPRAWA MIĘKKA Z TWORZYWA

Zbiór Prawo karne uwzględnia zmiany wchodzące w życie z dniem:

KODEKS KARNY

   • 3 maja 2012 r. - ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381)
   • 31 maja 2012 r. - wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 listopada 2010 r., P 29/09 (Dz. U. Nr 225, poz. 1474)

KODEKS POSTĘPOWANIA KARNEGO

   • 28 grudnia 2012 r. - wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2011 r., K 33/08 (Dz. U. Nr 279, poz. 1645)

KODEKS WYKROCZEŃ

   • 28 kwietnia 2012 r. - ustawa z dnia 16 września 2011 r. o timeshare (Dz. U. Nr 230, poz. 1370)
   • 21 sierpnia 2012 r. - ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 152, poz. 1018 z późn. zm.)
   • 1 stycznia 2013 r. - ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. Nr 217, poz. 1427 z późn. zm.)

KODEKS KARNY SKARBOWY

   • 18 kwietnia 2012 r. - ustawa z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. poz. 362)

Seria z paragrafem to zbiory przepisów z zakresu prawa karnego, prawa cywilnego, prawa administracyjnego, prawa handlowego oraz prawa pracy.

W poszczególnych zbiorach znajdują się najważniejsze dla danego działu akty prawne wraz ze skorowidzem rzeczowym ułatwiającym korzystanie z publikacji.

Książki przeznaczone są dla praktyków prawa, aplikantów oraz studentów wydziałów prawa i administracji.


63.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Socjologia,217kt/Profilaktyka-i-prewencja.-Miedzy-zagrozeniem-a-bezpieczenstwem.-Wybrane-zagadnienia,389313ks Profilaktyka i prewencja. Między zagrożeniem a bezpieczeństwem. Wybrane zagadnienia
Profilaktyka i prewencja. Między zagrożeniem a bezpieczeństwem. Wybrane zagadnienia

Transformacja społeczna dokonała wielu zmian, zarówno na poziomie jednostkowym, jak i całego społeczeństwa. Pojawiły się nowe atrakcyjne zasoby i kapitały, stare częściowo się zdezaktualizowały, a nowe zasady gry nie zawsze były czy nawet są czytelne dla wszystkich. Nowe cele proponowane społeczeństwu nie zawsze mogą być zrealizowane. Powoduje to frustrację, rozczarowanie, ale także próby realizacji tych celów w sposób niezgodny z przyjętymi normami.

Nowa rzeczywistość społeczna przyniosła z sobą również wzrost przestępczości, patologii, nieakceptowane formy zachowań, oparte niejednokrotnie na przemocy. Próby zaradzenia tym zjawiskom rozpoczęły się już w ostatniej dekadzie ubiegłego wieku. Proponowane rozwiązania prewencyjne i profilaktyczne nie zawsze jednak spełniają oczekiwania społeczne. 7, jednej strony wynika to ze specyficznej postawy roszczeniowej wobec organizacji zajmujących się tymi problemami, braku uformowanego społeczeństwa obywatelskiego, z drugiej strony - braku otwarcia na zmiany, stosowania starych strategii niemających już zastosowania w nowych sytuacjach, jak też bezradności zwłaszcza w sytuacjach trudnych i osobistych oraz braku wiedzy o tym na czym polega profilaktyka, prewencja, generalnie zapobieganie.

Chcąc skutecznie zapobiegać negatywnym zjawiskom, należy najpierw poznać dobrze ich przyczyny, nie tylko na poziomie powstawania (u korzeni), ale także przez szersze spojrzenie obejmujące procesy zmian i ich skutki oddziałujące na każdą sferę naszego życia. Takie spojrzenie w skali makro i mikro jest konieczne, w przeciwnym wypadku działania profilaktyczne będą się koncentrować na walce z objawami, a nie rzeczywistymi źródłami zagrożeń. Dogłębna diagnoza pozwala konstruować takie strategie profilaktyczne, które dostosowane są do konkretnej lokalnej społeczności.

W pracy zawarłam podstawowe informacje z zakresu profilaktyki, prewencji i bezpieczeństwa. Poprzedziłam je podrozdziałami poświęconymi zmianie społecznej i jej traumie w społeczeństwie postkomunistycznym, sięgnęłam również do zagadnień związanych z funkcjonowaniem lokalnej społeczności. Taki rodzaj przedstawienia wynikał z potrzeby zaproponowania zagadnień związanych z profilaktyką w szerszym spojrzeniu, osadzenia jej w kontekście zmian zachodzących po 1989 roku.

Próbuję również znaleźć przyczyny niepowodzeń profilaktycznych, upatrując ich między innymi w kształtowaniu wizerunku organizacji zajmujących się bezpieczeństwem czy dialogiem ze społeczeństwem, ale także w samym społeczeństwie wchodzącym dopiero w poziom społeczeństwa obywatelskiego. Przyczyn jest zdecydowanie więcej, niemniej z konieczności przedstawienia głównego problemu - profilaktyki i prewencji - ograniczyłam je do minimum, którego pominąć nie sposób.

Tekst przeznaczony jest zarówno dla studentów pedagogiki, socjologii, resocjalizacji, psychologii, którzy będą się tymi zagadnieniami zajmowali w przyszłej pracy zawodowej, jak i nauczycieli, pracowników służb, którzy z racji swojej pracy podejmują w praktyce działania profilaktyczne i prewencyjne.

Stwierdzenie, że lepiej zapobiegać niż leczyć, jest równie popularne jak stwierdzenie, że z profilaktyka jest jak z polityką, każdy ma swoje zdanie na jej temat. Niemniej każda próba jej uporządkowania czy osadzenia w rozmaitych kontekstach sprawia, że możemy ją odczytywać na własny sposób, a realizując zgodnie ze sztuką dostosowywać ją do wymogów określonych grup czy lokalnych społeczności, stając się przez to kreatywnym uczestnikiem proponowanych zmian, tak dla poprawy nie tylko bezpieczeństwa ale wzbogacania dobra wspólnego.

Ze wstępu


27.50 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Prawo-administracyjne,1kt/Regulamin-Sejmu-Rzeczypospolitej-Polskiej,389306ks Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Ujednolicony tekst uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. według stanu prawnego na dzień 17 listopada 2011 r.

Opracowano na podstawie: "Monitor Polski" z 2009 r. Nr 5, poz. 47 i Nr 81, poz. 998, z 2010 r. Nr 87, nr 79, poz. 972 i Nr 100, poz. 1174 oraz z 2011 r. Nr 13, poz. 136, Nr 18, poz. 186, Nr 33, poz. 387, Nr 70, poz. 689, Nr 104, poz. 1044 i Nr 117, poz. 1185


8.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Prawo-konstytucyjne,9kt/Rozdzielenie-kompetencji-wladzy-wykonawczej-miedzy-Prezydenta-RP-oraz-Rade-Ministrow-na-tle-Konstytu,389325ks Rozdzielenie kompetencji władzy wykonawczej między Prezydenta RP oraz Radę Ministrów na tle Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 roku
Rozdzielenie kompetencji władzy wykonawczej między Prezydenta RP oraz Radę Ministrów na tle Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 roku

Do podjęcia studiów nad problematyka niniejszej pracy skłaniało wiele różnorodnych czynników. Jednym z nich jest zainteresowanie autora regulacjami prawnoustrojowymi odnoszącymi się do władzy wykonawczej, a konkretniej - do poszczególnych jej segmentów, tj. prezydenta i Rady Ministrów oraz wzajemnych relacji między nimi. Następnie sama problematyka dualistycznej władzy wykonawczej stanowi niezwykle płodny obszar badawczy. Z jednej strony składa się na niego interesująca pod względem poznawczym instytucja prezydenta, której każdorazowa analiza wymaga uwzględnienia szeregu okoliczności, tj. kształtu regulacji prawnoustrojowych, osobowości piastuna (tzw. sfery behawioralnej), stylu sprawowania urzędu oraz bieżącego kontekstu sytuacyjnego. Z drugiej strony występuje ciało kolegialne Rada Ministrów na czele z Prezesem Rady Ministrów jako szefem rządu, którego szczególna pozycja na skutek przyjętych rozwiązań normatywnych czyni go głównym podmiotem decyzyjnym w państwie. Kolejnym czynnikiem, który miał znaczenie przy wyborze tematyki badawczej, jest współczesny stan literatury na temat ustroju polskiej władzy wykonawczej. Jak dotychczas, w krajowej literaturze prawnokonstytucyjnej problem ten nie stanowił jeszcze przedmiotu kompleksowej analizy.

Niniejsze opracowanie nie aspiruje do miana wyczerpującego przedstawienia jakże złożonej i wieloaspektowej problematyki modelu władzy wykonawczej i wynikającego z niej rozdzielenia zadań i kompetencji między poszczególne jej składniki. Obrany temat stanowi do tego stopnia szerokie zagadnienie, że wydaje się możliwe, aby każdy z rozdziałów niniejszej pracy wyodrębnionych w spisie treści stanowił samodzielny problem badawczy mogący być przedmiotem osobnego opracowania naukowego. Niemniej w pracy podjęto próbę przedstawienia w szczególności najbardziej newralgicznych i spornych problemów stanowiących wspólny przedmiot zainteresowania Prezydenta RP i Rady Ministrów, jak bezpieczeństwo państwa czy stosunki międzynarodowe.

Jednym z istotnych założeń przyjętych przez autora jest konstytucyjny aksjomat współpracy między organami władzy państwowej, w tym również między organami władzy wykonawczej. Wynika on już z samej preambuły do Konstytucji, gdzie jest mowa o „współdziałaniu władz", a jego konkretyzacja dokonuje się na tle szeregu przepisów zarówno rangi konstytucyjnej, jak i ustawowej. Podstawę współpracy pomiędzy organami władzy wykonawczej stanowią przepisy prawa, które powinny być skonstruowane w taki sposób, aby tę współpracę gwarantowały. Stad niezbędna wydaje się ocena dotychczasowych regulacji w tym zakresie, a także - o ile to konieczne - sformułowanie właściwych postulatów de legę fundamentali ferenda.

Kolejne założenie to zróżnicowanie zakresu zadań i kompetencji obu podmiotów władzy wykonawczej. Każdy z tych podmiotów pełni odmienna rolę w sprawowaniu funkcji władzy wykonawczej, co w sposób oczywisty wynika ze zróżnicowania zadań ustrojowych, które zostały im przypisane, jak i z charakteru posiadanej legitymacji demokratycznej. Pozycja i rola ustrojowa Rady Ministrów jest odmienna w stosunku do pozycji prezydenta - kwestią dalece dyskusyjna pozostaje, czy ma ona charakter nadrzędny.

W pracy zostanie przeprowadzona analiza o dwojakim charakterze. Punkt wyjścia stanowić będą uwagi natury instytucjonalnej odnoszące się do tych postanowień Konstytucji, które wyznaczają status każdego z ogniw władzy wykonawczej w systemie organów władzy państwowej. Ukazanie pełnego kontekstu sytuacyjnego wymaga jednak skonfrontowania wzorca konstytucyjnego z rzeczywistą praktyką ustrojową funkcjonowania polskiej władzy wykonawczej i ewentualnego sformułowania krytycznych uwag w tym zakresie. Tylko na tej podstawie możliwe bidzie udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy praktyka ustrojowa funkcjonowania władzy wykonawczej mieści się w konstytucyjnic określonych ramach czy może wykracza poza nie.

Możliwie pełne i prawidłowe ukazanie podjętej problematyki implikuje zastosowanie w pracy kilku metod badawczych znanych doktrynie współczesnego prawoznawstwa. W przeważającej mierze rozważania zostaną oparte na analizie instytucjonalno-prawnej. Zasadniczym źródłem przeprowadzanych w rozprawie badań jest Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 r., która stanowi najważniejszy punkt odniesienia dla całokształtu wywodów. Poszczególne problemy zostaną również przeanalizowane w oparciu o szereg innych aktów prawnych uzupełniających i konkretyzujących materię konstytucyjną (w szczególności będą to umowy międzynarodowe, ustawy i akty wykonawcze), uwzględniając również występujące w tym zakresie orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. W pracy zostanie wykorzystane ujecie porównawcze. Wartość merytoryczna rozprawy podniesie zatem dokonanie porównań z unormowaniami innych krajów (a będą to gównie kraje europejskie) oraz wskazanie podobieństw i różnic w modelu władzy wykonawczej. Szczególny nacisk zostanie położony na charakterystykę modelu dualistycznej egzekutywy w jego narodowych specyficznych wariantach (tytułem przykładu funkcjonujący w Republice Federalnej Niemiec system kanclerski czy model prezydencko-parlamentarny we Francji). Trzecią metodą badawczą będzie analiza systemowa w ujęciu instytucjonalnym. Przyjęty w Konstytucji model egzekutywy zostanie potraktowany jako system złożony z poszczególnych struktur, które zostaną poddane szczegółowej analizie w ich wzajemnych powiązaniach. Ostatnią z wykorzystanych metod badawczych będzie analiza prawno-historyczna. Umożliwi ona zbadanie genezy instytucji prezydenta i Rady Ministrów w prawie polskim, ich dalszego rozwoju i ewolucji, a w szczególności wskazanie czynników determinujących obecny kształt władzy wykonawczej oraz związane z tym zmiany, które zaszły w okresie transformacji ustrojowej w latach 1989-1997. Dzięki zastosowaniu tej metody prześledzony zostanie także kontekst polityczny kreowania władzy wykonawczej w Konstytucji RP z 1997 roku.

Ramy czasowe i funkcjonalne działania instytucji analizowanych w pracy to pierwsza dekada obowiązywania Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 roku. Kryterium czasu należy jednak potraktować w sposób elastyczny, przyjmując możliwość wykroczenia poza przyjęty okres badawczy wówczas, gdy jest to niezbędne dla pełniejszego ujęcia analizowanej problematyki. W szczególności ma to znaczenie wobec tezy, zgodnie z która obecny kształt władzy wykonawczej opiera si£ w przeważającej mierze na doświadczeniach konstytucyjnych okresu transformacji ustrojowej w Polsce w latach 1989-1997. Model dualizmu egzekutywy stanowi ponadto wspólny rys charakterystyczny władzy wykonawczej we wszystkich regulacjach ustrojowych po 1989 r. Na lej podstawie uzasadnione wydaje się nawiązanie w pracy do regulacji konstytucyjnych tamtego okresu.

Ze wstępu


99.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Socjologia,217kt/Wartosci-i-zmiany.-Przemiany-postaw-Polakow-w-jednoczacej-sie-Europie,389330ks Wartości i zmiany. Przemiany postaw Polaków w jednoczącej się Europie
Wartości i zmiany. Przemiany postaw Polaków w jednoczącej się Europie

Procesy przekształceń ustrojowych w Polsce oraz integracji i rozszerzania Unii Europejskiej skłaniają do stawiania pytań, jak zmieniają się w tym czasie wartości Polaków, ich przekonania o tym, co jest cenne, dobre i ważne, a także o tym, w jaki sposób można i należy te wartości osiągać.

Autorzy zebranych tu prac podjęli zadanie sprawdzenia hipotez przewidujących różne kierunki zmian wartości w Polsce i w innych krajach Europy. Odwołując się do danych z międzynarodowych badań porównawczych europejskich wartości (European Values Study), pokazują zarówno wspólne trendy zmian, jak i odstępstwa od nich, wahania i załamania. Odkrywają złożoność relacji między zmianami gospodarczymi, społecznymi i politycznymi zachodzącymi w Polsce i innych krajach europejskich a przekształceniami wartości i postaw ich mieszkańców. Ujawniają sprzeczności, niespójności i rozbieżności w tych procesach, stanowiące potencjalne źródła napięć i konfliktów.


50.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Prawo-karne,8kt/Zarys-metodyki-pracy-adwokata-w-sprawach-przestepstw-i-wykroczen-drogowych,389322ks Zarys metodyki pracy adwokata w sprawach przestępstw i wykroczeń drogowych
Zarys metodyki pracy adwokata w sprawach przestępstw i wykroczeń drogowych

Wydanie pierwsze Metodyki pracy adwokata w sprawach wypadków drogowych ukazało się pięć lat wstecz. Miałem zatem dużo czasu, aby raz jeszcze przeanalizować zagadnienie. Do wielu przemyśleń zmusiły mnie uwagi Czytelników - za wszystkie, zwłaszcza te krytyczne, gorąco dziękuję. Dziękuję zwłaszcza Panu prof. dr. hab. Edwardowi Skrętowiczowi oraz Panu prof. dr. hab. Ryszardowi A. Stefańskiemu za wiele życzliwości oraz bardzo cenne refleksje.

Przystępując do opracowania kolejnego wydania, tym razem: Zarysu metodyki pracy adwokata w sprawach przestępstw i wykroczeń drogowych, miałem za sobą pewien bagaż doświadczeń, jak też ustawiczne zmiany stanu prawnego. „Radosna twórczość" parlamentarzystów nie ułatwiała zadania, zwłaszcza że ich nieprawdopodobne pomysły, skierowane zresztą wyłącznie ku wzmożeniu represyjności prawa, nijak się miały do wyników badań naukowych, z reguły interdyscyplinarnych, lub doświadczeń innych krajów. O tym, że owe „nieprawdopodobne pomysły" kompletnie się nie sprawdziły, świadczy choćby regulacja penalizująca kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości. Wystarczy, że skończy się jakiś dłuższy weekend, aby rzecznik prasowy Komendy Głównej Policji radośnie się chwalił, że policjanci zatrzymali tylu a tylu nietrzeźwych kierowców. To nie sukces, to totalna kieska. Państwo doznało porażki - obywatele kompletnie nie zaakceptowali przyjętej przez Sejm regulacji. Może zatem warto sięgnąć po inne rozwiązania, wcale niezwiązane z represją karną.

Oddawana do rąk Czytelników książka różni się od jej pierwowzoru. Została bowiem znacznie wzbogacona, w tym o omówienie podstawowych zagadnień w procesie rozpoznania znamion przestępstw: katastrofy w ruchu drogowym, sprowadzenia jej niebezpieczeństwa, występków z art. 179 i 180 k.k. Omawiam w niej również ustawowe znamiona wykroczeń skierowanych przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

W części procesowej, analizującej proces dowodzenia w tego rodzaju sprawach, szerzej traktuję o opiniowaniu biegłych różnych specjalności. Analizuję opinie dające możliwość identyfikacji sprawcy, tj. antropologiczną, biologiczną i daktyloskopijną. Szerzej opisuję inne rodzaje opinii, w tym kryminalistyczne związane L badaniem żarówek i ogumienia, oraz syntetycznie omawiam opinię metalograficzną. Zajmuję się również opiniowaniem związanym z danymi zarejestrowanymi przez tachograf i rekonstrukcją zdarzeń z udziałem pojazdów jednośladowych i szynowych.

Rozdział traktujący o opiniowaniu nie byłby pełny, gdyby pomijał opinię sądowo-psychiatryczną oraz psychologiczną.

W poprzednim wydaniu nie zostało omówione ważne - z procesowego punktu widzenia - zagadnienie związane z procesowymi konsekwencjami braków w postępowaniu dowodowym. Brak ten został uzupełniony. Porusza bowiem bardzo istotne zagadnienia, ważne dla każdego obrońcy, pełnomocnika, a nawet sędziego czy prokuratora.

Zarys metodyki pracy adwokata w sprawach przestępstw i wykroczeń drogowych wskazuje obrońcom, pełnomocnikom, sędziom, prokuratorom oraz policjantom określone możliwości dowodowe. Zmierza także do zmiany filozofii traktowania tego rodzaju spraw. Wszak w Polsce w dziedzinie rozwoju motoryzacji skończył się etap furmanek i kocich łbów. Mentalnie musimy do tego dojrzeć. Proces rozwoju nie stoi bowiem w miejscu, lecz podąża w szybkim tempie naprzód.

Książka pokazuje również, choć tylko pośrednio - niejako w sposób „przemycony" - podstawy, które mogą być argumentami dla środków odwoławczych, opartych przede wszystkim na obrazie przepisów prawa materialnego, jak też procesowego. Pomija zagadnienia związane ze stosowaniem środków zapobiegawczych, sposobami ich zaskarżeń oraz konsekwencjami niezasadnego ich zastosowania. Jest to zagadnienie zupełnie odrębne.

Pisząc o adresatach, do których kieruję to opracowanie, poza wyżej wymienionymi, chciałbym wskazać aplikantów, biegłych opiniujących w tego rodzaju sprawach, jak też studentów prawa zainteresowanych tą problematyką.

Od autora


129.00 zł
]]> Tue, 15 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Prawo-administracyjne,1kt/Postepowanie-administracyjne-w-sprawie-skarg-i-wnioskow-%2B-CD,389104ks Postępowanie administracyjne w sprawie skarg i wniosków + CD
Postępowanie administracyjne w sprawie skarg i wniosków + CD

Postępowania w sprawach skarg i wniosków są szczególnym rodzajem instytucjonalnej kontroli społecznej nad podmiotami władzy publicznej. Choć istota instytucji skarg i wniosków, co do zasady, jest niezmienna, nie ma jednak stałego charakteru i ulegała przeobrażeniom na przestrzeni lat. Na obecny kształt regulacji tych postępowań wpłynęły rozwiązania przyjęte w Konstytucji RP, zmiany w kpa w ciągu ostatnich dwóch dekad oraz uchwalenie odrębnych aktów normatywnych, służących wdrażaniu nowych lub rozszerzaniu istniejących procedur związanych z kontrolą administracji publicznej.

W efekcie postępowania w sprawach wniosków, a w szczególności skarg nie są już formą ochrony obywateli przed niekorzystnymi dla nich działaniami lub zaniechaniami podmiotów administracji o charakterze władczym. Działania takie, podejmowane wobec indywidualnie oznaczonych podmiotów usytuowanych na zewnątrz administracji, czyli poza jej strukturą (obywateli, cudzoziemców, przedsiębiorców), mogą być zaskarżone w odrębnym trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. Nie oznacza to jednak, że procedura postępowania w sprawach skarg i wniosków straciła na aktualności. W praktyce nadal skargi i wnioski są popularnym w społeczeństwie środkiem prawnym, nakierowanym na weryfikację działalności organów państwowych oraz podległych im pracowników i jednostek, która, co do zasady, nie podlega zaskarżeniu w ramach odrębnych procedur określonych prawem. Odnosi się to zwłaszcza do realizacji zadań z zakresu tzw. administracji świadczącej, czyli ukierunkowanej na realizację zadań użyteczności publicznej.

Podstawowym celem tego opracowania jest więc wyjaśnienie istoty postępowania skargowo-wnioskowego, podstaw jego zastosowania, relacji tego postępowania do postępowań odrębnych, szczegółowe objaśnienie trybu postępowania dotyczącego rozpatrywania skarg i wniosków oraz przybliżenie instytucji ogólnego postępowania administracyjnego, które znajdują zastosowanie w ramach postępowań w sprawach skarg i wniosków. W książce położono szczególny nacisk na zmiany przepisów związanych z problematyką skarg i wniosków, wprowadzone nowelizacją kpa z 3 grudnia 20 l O r., które weszły w życie 11 kwietnia 2011 r.

Książka, z uwagi na stopień szczegółowości analizowanych rozwiązań, a także przykłady pism procesowych, zamieszczone na końcu, jest skierowana przede wszystkim do praktyków, a zwłaszcza do pracowników terenowych organów administracji rządowej oraz jst. Dotyczy w szczególności pracowników zatrudnionych w komórkach organizacyjnych lub na stanowiskach pracy właściwych do rozpatrywania skarg i wniosków, pracowników obsługujących organy stanowiące i kontrolne jst, radnych wchodzących w skład tych organów i w skład komisji rewizyjnych, w tym radnych pełniących funkcję przewodniczącego lub zastępcy w takich organach lub komisjach.

W publikacji, poza przepisami kpa i rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, szczegółowej analizie poddano odrębne akty normatywne prawa administracyjnego, istotne dla postępowań skargowych i wnioskowych. Ponadto szeroko przedstawiono orzecznictwo, zarówno sadów administracyjnych, jak i Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego. Zanalizowano także poglądy prezentowane w nauce prawa administracyjnego.

Ze wstępu


128.00 zł
]]> Mon, 14 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Historia,7kt/Refleksje-i-reminiscencje,389103ks Refleksje i reminiscencje
Refleksje i reminiscencje

Świeżo po katastrofie Września 1939 roku powstałe wspomnienia szefa gabinetu ministra Józefa Becka. Pierwszy raz publikowane, do dzisiaj niemal nieznane, rzucają nowe światło na dzieje dyplomacji polskiej w ostatnich latach przed wybuchem II wojny światowej. To także gorzki rozrachunek z Drugą Rzeczpospolitą jako zamkniętym rozdziałem historii Polski oraz niebanalny portret ministra Becka.

MICHAŁ ŁUBIEŃSKI (1896-1967) był szefem Gabinetu Ministra Spraw Zagranicznych w przełomowych dla Polski i Europy latach 1935-1939. Pozostawał dla Józefa Becka nie tylko bliskim współpracownikiem, ale i powiernikiem najważniejszych decyzji. Świeżo po katastrofie Września 1939 roku powstały jego wspomnienia: Refleksje i reminiscencje, do dzisiaj niepublikowane, niemal nieznane i — jak się wydaje - nieprzeznaczone do druku. Stanowią one dokument rzucający wiele nowego światła na dzieje dyplomacji polskiej w ostatnich latach przed wybuchem II wojny światowej - są także gorzkim rozrachunkiem z Drugą Rzecząpospolitą jako zamkniętym rozdziałem historii Polski. Przynoszą niebanalny portret ministra Becka. Wspomnienia wychodzą po raz pierwszy, w opracowaniu krytycznym, poprzedzone wstępem będącym zarysem biografii autora.

MAREK KORNAT - profesor w Instytucie Historii PAN (szef Pracowni Systemów Totalitarnych i Dziejów Drugiej Wojny Światowej) oraz profesor Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Autor licznych studiów o polskiej polityce zagranicznej i myśli politycznej w XX w.


49.00 zł
]]> Mon, 14 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Politologia,18kt/Sejm-Rzeczypospolitej-Polskiej.-VII-kadencja.-Przewodnik,389105ks Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. VII kadencja. Przewodnik

Przewodnik zawiera poszerzone biogramy i zdjęcia posłów, skład osobowy organów Sejmu, tj. Prezydium Sejmu, Konwentu Seniorów. Publikacja prezentuje ponadto niektóre dane statystyczne.


40.00 zł
]]> Mon, 14 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Teologia,221kt/Stwierdzenie-stanu-wolnego-wiernych-prawoslawnych-na-forum-Kosciola-katolickiego,389106ks Stwierdzenie stanu wolnego wiernych prawosławnych na forum Kościoła katolickiego
Stwierdzenie stanu wolnego wiernych prawosławnych na forum Kościoła katolickiego

Różnorodność zagadnień, jakie muszą być poddane analizie zmierzającej do ustalenia stanu wolnego wiernych prawosławnych na forum Kościoła katolickiego, skłoniła do podziału studium na trzy części, z których każda składa się 7. dwóch kolejnych rozdziałów.

Część pierwsza - zgodnie z jej tytułem - obejmuje fundamentalne zagadnienia wstępne, bez których dalsze rozważania byłyby niezrozumiale, a do których jednocześnie wielokrotnie trzeba będzie nawiązywać. Obejmuje ona dwa rozdziały. Pierwszy stanowi próbę konfrontacji prawosławnej nauki o sakramencie małżeństwa z nauką katolicką. Spośród całego spektrum zagadnień, które w ramach tak określonej problematyki mogłyby zostać omówione, wybrane zostały te. które mają bezpośrednie odniesienie do tematyki studium. Bez nich niełatwe byłoby zrozumienie, dlaczego ustalenie stanu wolnego wiernych prawosławnych wobec Kościoła katolickiego może powodować trudności. Wśród tych różnic naczelne miejsce zajmuje zasada nierozerwalności małżeństwa, której poświęcone zostało najwięcej uwagi. Jej teoretyczne założenia oraz praktyczne zastosowanie zostały przedstawione z dwóch punktów widzenia katolickiego i prawosławnego, w oparciu o fundamentalne zasady interpretacji i aplikacji, do których odwołują się oba Kościoły.

Mając stale na uwadze założenie, że przedmiotem analiz jest małżeństwo prawosławne z punktu widzenia katolickiego, rozdział drugi poświęcony został zagadnieniu władzy Kościoła nad małżeństwem i kompetencji do jego oceniania. Kolejne punkty tego rozdziału prowadza poprzez zagadnienia mające na celu ustalenie najpierw fundamentów, w oparciu o które Kościół katolicki uznaje i szanuje prawo Kościołów prawosławnych do stanowienia i posiadania własnej dyscypliny w materii małżeńskiej, a następnie prawa, jakie posiada Kościół katolicki do ingerowania w tą dyscyplinę, ingerowania mającego na celu ocenę małżeństw zawartych w Kościele prawosławnym. Analiza odpowiednich norm prowadzi do wniosku, iż zawsze w przypadku wątpliwości co do stanu wolnego wiernych prawosławnych konieczny jest udział sędziego kościelnego. Z tego powodu istotne dla całości studium okazało się ustalenie w tym miejscu zasad, które pozwalają wiernemu zwrócić się do konkretnego trybunału, temu zaś trybunałowi dają kompetencje do zajęcia się sprawą.

Kolejne dwie części studium dotyczą już konkretnych okoliczności. które powodują wątpliwości i trudności w ustaleniu stanu wolnego wiernych prawosławnych wobec Kościoła katolickiego. Część druga poświęcona została sytuacji, w której małżeństwo było zawarte w Kościele prawosławnym, a następnie przez władze tegoż Kościoła rozwiązane; część trzecia z kolei - związkom zawartym jedynie cywilnie, a więc z pominięciem kapłańskiego błogosławieństwa. Każda z tych części została podzielona na rozdziały, z których pierwsze (czyli trzeci i piąty rozdział studium) dotyczą założeń merytorycznych, a drugie (czyli czwarty i szósty) kwestii proceduralnych.

W konsekwencji w rozdziale trzecim dokonana została analiza instytucji rozwodu w Kościele prawosławnym. Najpierw omówione zostały ogólne zasady, zwłaszcza historyczne, na jakich opiera się cala prawosławna praktyka rozwodowa, a następnie normy aktualnie obowiązujące w tej materii w poszczególnych Kościołach. Ukazały one, jak wielka jest różnorodność przyczyn upoważniających do udzielenia rozwodu. Jednak „wspólnym mianownikiem" całego prawosławia jest zasada oikonomii, która nabiera szczególnego znaczenia w kontekście istniejącej praktyki małżeńskiej. Jej wymiar jest tutaj dwuaspektowy. Z jednej strony odnosi się bowiem do wielości przyczyn usprawiedliwiających udzielenie rozwodu, z drugiej także do możliwości zawierania kolejnych małżeństw, których analiza kończy rozważania rozdziału trzeciego.

Naturalną konsekwencją poznania istoty prawosławnych wyroków rozwodowych jest pytanie o ich skutki na forum Kościoła katolickiego. Innymi słowy chodzi o ustalenie, jakie kroki winny być podjęte w sytuacji, gdy wierni prawosławni, dla potwierdzenia swojego stanu wolnego przedstawiają dokumenty, z których wynika, że ich wcześniejszy związek religijny został rozwiązany. Czy uznać je, tak jak uznaje się władzę Kościoła prawosławnego do stanowienia własnych praw. czy może odrzucić, jako przeciwne zasadzie nierozerwalności małżeństwa? W ramach tak określonego pytania, rozważania czwartego rozdziału pracy wypadało rozpocząć od przedstawienia stanowiska Sygnatury Apostolskiej w tej kwestii. Ponieważ jego konsekwencją jest konieczność prowadzenia procesu sądowego, dlatego kolejne zagadnienia prowadzą przez ów proces - kryteria, jakimi należy się kierować oraz orzecznictwo rotalne, wyznaczające kierunek jurysprudencjalny dla trybunałów niższych instancji. Jednocześnie wcześniejsze analizy skłoniły do postawienia pytania o instytucję nieważności małżeństwa w Kościele prawosławnym. Rozważania w tym zakresie przeprowadzone zostały w oparciu o analizę przyczyn nieważności wynikających z prawa Bożego, prawosławnych przeszkód małżeńskich, a nawet przyczyn rozwodu. Ich celem było poszukiwanie możliwości istnienia wyroków wydawanych przez władze Kościoła prawosławnego, których istota niezależnie od stosowanego nazewnictwa nie sprzeciwia się zasadzie nierozerwalności. A jeśli się nie sprzeciwia -czy wobec tego możliwa byłaby jakakolwiek forma uznania ich skuteczności na forum Kościoła katolickiego?

Zawarcie związku cywilnego prze/ katolika oznacza niezachowanie formy kanonicznej, wymaganej dla ważności małżeństwa. Jednak wierni prawosławni nie podlegają takiemu obowiązkowi, dlatego pierwszą kwestią, jaka musiała zostać poruszona w ramach trzeciej części studium było zbadanie, czy również prawosławni mają „swoją formę", której muszą przestrzegać, a którą Kościół katolicki winien respektować i uznawać. Stąd też piąty rozdział został poświęcony roli rytu świętego w zawieraniu małżeństwa na Wschodzie - w jego tradycji, pierwszym prawodawstwie i współczesnym pojmowaniu. Z drugiej strony została ukazana także ewolucja, jaka dokonała się w świadomości Kościoła katolickiego w stosunku do oceny ważności tychże związków cywilnych, sprowadzającej się do uznawania bądź nie prawosławnego wymogu kapłańskiej benedykcji.

Jednak owo uznanie bądź nieuznanie, skutkujące odpowiednio stwierdzeniem lub nie stanu wolnego wiernych prawosławnych związanych wcześniej cywilnie, również musi dokonywać się na określonej drodze formalnej. Dlatego ostatni rozdział studium - szósty poświęcony został procedurze stosowanej dla oceny związków cywilnych. Także w tym aspekcie, na podstawie analizy kolejnych dokumentów Sygnatury Apostolskiej, ukazana została ewolucja stawianych przez nią wymagań i procedur, a następnie obecne rozwiązanie kwestii. W jego ramach na szczególną uwagę zasługuje motywacja Najwyższego Trybunału, a także wątpliwości, jakie mogą sugerować skierowanie sprawy o nieważność małżeństw cywilnych na drogę sądową zwłaszcza zagadnienie nieznanej doktrynie prawosławnej nadzwyczajnej formy zawarcia małżeństwa.

Tak określony zakres tematyczny wymagał licznych odniesień, zarówno do pozycji źródłowych, jak i opracowań tematu. Należy jednak podkreślić, że dla wielu kwestii, niemal zupełnie niepodejmowanych w literaturze, fundamentem były dokumenty, wymagające analizy, oceny i wnioskowania. I tak rozdział trzeci w znakomitej większości oparty jest na ustawodawstwie Kościołów prawosławnych, w rozdziale czwartym i piątym wiele treści znajduje swój fundament w orzecznictwie ratalnym (również nieopublikowanym), z kolei rozdział szósty jest niemal w całości analizą spraw prowadzonych w Sygnaturze Apostolskiej. Wśród tych ostatnich na szczególną uwagę zasługują dokumenty pozostające w Archiwum Najwyższego Trybunału, a za jego zgodą konsultowane. Jedynie dzięki udzielonemu mi w tym zakresie zezwoleniu, możliwe było poznanie ewolucji, jaka w kwestii oceny stanu wolnego wiernych prawosławnych związanych wcześniej cywilnie, dokonała się w decyzjach Sygnatury Apostolskiej.

Ze wstępu


44.00 zł
]]> Mon, 14 May 2012 0:00:00 CEST http://www.naukowa.pl/Socjologia,217kt/Zagrozenie-wykluczeniem-spolecznym-kobiet-niepelnosprawnych,380520ks Zagrożenie wykluczeniem społecznym kobiet niepełnosprawnych
Zagrożenie wykluczeniem społecznym kobiet niepełnosprawnych

Zasadnicze zadania tej pracy są następujące: po pierwsze, próba syntezy dorobku nauk społecznych w dziedzinie badań nad marginalizacją i wykluczeniem społecznym; po drugie, próba ukazania wybranych teorii socjologicznych, które zawierają twierdzenia na temat przyczyn, źródeł i mechanizmów wykluczenia oraz marginalizacji; po trzecie, przedstawienie sytuacji społecznej i ukazanie obszarów wykluczenia społecznego niepełnosprawnych kobiet; po czwarte, analiza propozycji działań inkluzyjnych i możliwości ochrony niepełnosprawnych kobiet przed wykluczeniem społecznym.

W książce podjęto próbę znalezienia odpowiedzi na pytania: Jakie są obszary wykluczenia społecznego kobiet niepełnosprawnych?, Jakie są możliwości inkluzji społecznej kobiet niepełnosprawnych? Podjęto również interesującą poznawczo -- jak sądzę - problematykę zagrożenia wykluczeniem społecznym niepełnosprawnych kobiet. Zapoznając się z badaniami, kobiety niepełnosprawne będą mogły spojrzeć na problem własnej niepełnosprawności przez pryzmat nie tylko własnych doświadczeń i przemyśleń, ale także z szerszej perspektywy — doświadczeń innych kobiet z niepełnosprawnością. Podjęcie tej problematyki może stanowić inspirację dla otoczenia niepełnosprawnych kobiet do działań wspierających. Analizy mogą być podstawą wzbogacenia wiedzy na temat funkcjonowania kobiet niepełnosprawnych w rolach społecznych, do rozpoznania barier w ich codziennym życiu, określenia obszarów wykluczenia, a także możliwości i czynników sprzyjających ich inkluzji społecznej oraz następnie wykorzystania tej wiedzy przez osoby i instytucje zajmujące się sprawami osób niepełnosprawnych do niesienia im pomocy i wsparcia. Upowszechnienie wiedzy na temat funkcjonowania kobiet niepełnosprawnych może wpłynąć na ograniczenie występujących wobec nich stereotypów i uprzedzeń społecznych oraz umożliwienie im pełniejszego uczestnictwa w życiu społecznym. Wskazania i dyrektywy zawarte w książce mogą być podstawą dla różnorodnych działań inkluzyjnych podejmowanych przez podmioty polityki społecznej. Powyższe teoretyczne i praktyczne argumenty stwarzają uzasadnioną potrzebę podjęcia naukowej debaty nad zjawiskiem zagrożenia wykluczeniem społecznym niepełnosprawnych kobiet i działaniami inkluzyjnymi na ich rzecz.

Książka składa się z sześciu rozdziałów. W rozdziale I poddano teoretycznej analizie problematykę marginalności, marginalizacji i wykluczenia społecznego, ukazano pojęcie i istotę tych zjawisk, przyjmując trzy płaszczyzny analizy wykluczenia społecznego: kulturową, strukturalną i konfliktową, uwzględniając założenia teorii nierówności społecznej, teorie stratyfikacji społecznej, poglądy na temat ubóstwa i biedy. Odniesiono się do J. Rawlsa koncepcji sprawiedliwości i poglądów katolickiej nauki społecznej dotyczących godności, równości i wolności człowieka. Kategorie osób zagrożonych wykluczeniem i wykluczonych społecznie przedstawiono w kontekście upośled/enia społecznego. W rozdziale II analizy rozpoczęto od naświetlenia pojęcia i istoty niepełnosprawności oraz zaprezentowania tła teoretycznego dla ukazania sytuacji społecznej osób niepełnosprawnych w świetle teorii K.R. Poppera, N. Eliasa, U. Becka, M. Castellsa. Następnie przedstawiono koncepcje i ujęcia społeczeństwa obywatelskiego oraz kapitału społecznego, co miało dostarczyć argumentacji na rzecz dobra wspólnego. Ważnym fragmentem rozdziału jest przegląd i analiza barier, na jakie w funkcjonowaniu społecznym oraz w dostępie do dóbr i usług napotykają osoby niepełnosprawne. W rozdziale III ukazano sytuację społeczną kobiet niepełnosprawnych, nawiązując do teoretycznych stanowisk różnicujących płeć biologiczną i płeć kulturową, teorii nierówności płci oraz współczesnych ujęć zadań rozwojowych według R. Havighursta. Zaprezentowano poglądy naukowców na temat ról społecznych pełnionych przez niepełnosprawne kobiety. Dokonano analizy problematyki dyskryminacji i stygmatyzacji społecznej kobiet niepełnosprawnych, którą dopełniono statystycznym obrazem ich sytuacji. W rozdziale IV omówiono problematykę ochrony praw kobiet niepełnosprawnych, podjęto analizę procesu rehabilitacji społecznej oraz ukazano możliwości uzyskania przez nie wsparcia społecznego i instytucjonalnego. W rozdziale V opisano koncepcję metodologiczną realizowanych badań własnych. W rozdziale VI dokonano prezentacji wyników badań własnych dotyczących sytuacji i zagrożenia wykluczeniem społecznym niepełnosprawnych kobiet oraz możliwości ich inkluzji społecznej na podstawie wywiadów z ekspertami, a także wypowiedzi badanych niepełnosprawnych kobiet.

Ze wstępu


35.70 zł
]]> Fri, 4 May 2012 0:00:00 CEST