X
Aby zapewnić najwyższy komfort użytkowania wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź Politykę Prywatności.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Wartość:
Twój koszyk: Produktów (0)

Książka Tygodnia

Interna Szczeklika 2019
-3%
+ do schowka
260.00 zł
252.20 zł
Dodaj do koszyka
Rabat: 7.80 zł
Cena katalogowa: 260.00 zł
Dostępność: do 48h
KSIĄŻKA
Wydawca: MEDYCYNA PRAKTYCZNA
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: 1058
Stron: 2740
 
Dołącz do nas na Facebboku
Nasz newsletter

Pokaz

28.54 zł

Rabat: 9.26 zł
Cena katalogowa: 37.80 zł
Dodaj do koszyka



Dostępne od: do 48h

Poleć znajomym

KSIĄŻKA

Białorusini. Między wschodem a zachodem

Wydawca: Wydawnictwo UMCS
Rok wydania: 2012
Miejsce wydania: Lublin
Stron: 262
Format: B5
Oprawa: twarda
ISBN: 9788377843031

Opis:

Białorusini. Między wschodem a zachodem

Od autora


Książka Białorusini - między Wschodem a Zachodem poświęcona jest wybranym aspektom formowania się nowoczesnego społeczeństwa i narodu białoruskiego, przede wszystkim jednak tożsamości Białorusinów, zwłaszcza w okresie niepodległości ostatnich dwóch dziesięcioleci. Tytuł pracy wiąże się z kulturowym, a w związku z tym i tożsamościowym zawieszeniem społeczeństwa białoruskiego między Rosją - obecną na ziemiach białoruskich przez ponad dwa stulecia - a Zachodem (Europą łacińską), którego kulturowo-tożsamościowe pozostałości z okresu I i II Rzeczypospolitej są obecne do dzisiaj. Obie kwestie łączą się ze sobą ściśle, aczkolwiek można je, do pewnego stopnia, potraktować oddzielnie. Białoruś odbierana jest często na Zachodzie jako przedłużenie Rosji, tak też na ogół widzą to Rosjanie, a nawet część Białorusinów. Nasz wschodni sąsiad nie jest - jak chcieliby niektórzy - pomostem łączącym Europę z Rosją (pomijając kwestie geograficzne), nie jest też - by nawiązać do niegdysiejszych odniesień literackich charakteryzujących Polskę - „krajem obrotowym" ani tym bardziej tego typu „przedmurzem". Co prawda, prezydent Łukaszenka okresowo próbował politycznie balansować między Rosją a Zachodem, rozgrywać konflikt interesów między Moskwą a UE i USA, ale okazał się pod tym względem nie najlepszym i niekonsekwentnym graczem. O takim, a nie innym politycznym usytuowaniu Białorusi na mapie Europy nie decyduje głownie geopolityka, jak twierdzą niekiedy Białorusini (kontrprzykładem są należące do Unii trzy republiki nadbałtyckie), ale w znacznym stopniu charakter ich wspólnotowości, tożsamości.

Białorusini przełomu XIX i XX wieku byli typową przedindustrialną zbiorowością etniczną pozbawioną „własnych" narodowych elit (tzn. środowisk eksponujących narodową odrębność Białorusinów od Rosjan i Polaków, budujących białoruską kulturę wyższą i ideologię narodową), bardziej zbiorem niż grupą, gdyż ich zdecydowana większość nie była na poziomie ludu świadoma nawet zasięgu geograficznego własnej zbiorowości, nie mówiąc już o jego przeszłości historycznej. Wąskie narodowe elity białoruskie, zaistniałe dopiero na początku XX stulecia, nie znalazły wsparcia w białoruskim ludzie, były ograniczane w swych możliwościach przez władze carskie, a następnie - po okresie rozwoju lat dwudziestych - w zdecydowanej większości wymordowane przez władze sowieckie. W efekcie pogłębiających się procesów sowietyzaqi modernizującego (industrializującego) się społeczeństwa Białorusini zaczęli formować się raczej jako nowoczesna (zalfabetyzowana, świadoma swej odrębności etnograficzno-kulturowej) grupa etniczna niż wyraźnie zarysowana wspólnota narodowa. Społeczeństwo Białorusi poddane zostało procesom kulturowej amalgamacji, tzn. mieszania się dwóch kultur: rosyjskiej i białoruskiej. Jednocześnie zachodziły procesy asymilacji Białorusinów do kultury rosyjskiej (przede wszystkim w jej wymiarze językowym), widoczne szczególnie w miastach. Białorusini - w przeciwieństwie chociażby do Bałtów - w zasadzie zaakceptowali przynależność do wspólnego z Rosjanami państwa. Nieliczne środowiska narodowe, aktywizujące się pod koniec istnienia ZSRR, zyskały szansę na odrodzenie wraz z upadkiem państwa sowieckiego i powstaniem formalnie niepodległej Republiki Białorusi. Szansę tę wykorzystały jedynie częściowo, nie znajdując - podobnie jak przed pierwszą wojną światową - masowego poparcia wśród białoruskiego ludu. Wybór na prezydenta Aleksandra Łukaszenki był nie tylko protestem przeciwko narastającej korupcji i pogarszającym się warunkom życia, ale i (post) sowieckim odreagowaniem Białorusinów na upadek znanego im świata, w którym czuli się dość dobrze, i pojawieniem się wpływowych środowisk narodowych kojarzonych z nacjonalizmem i potrzebą nauczenia się języka białoruskiego.

W rezultacie zaistniałych wydarzeń historycznych i procesów społecznych Białorusini zawarli się we wspólnocie o niejednoznacznym zakresie treściowym i sile zaistnienia. Stworzyli społeczeństwo powstałe w wyniku amalgamacji dwóch kultur, z nasilającą się - wraz z przechodzeniem do coraz wyższych warstw społeczeństwa - obecnością kultury i języka rosyjskiego. Na obie kultury nakłada się bardzo wyraźnie sowiecki system wartości (anarodowych). Orientowanie się na Wschód (Moskwę) dominuje nad orientacją zachodnią. Odnajdywanie się w ramach ruskości (obecnie: russkogo mira) nie wydaje się, by uległo sile białoruskiej opcji narodowej, niezależnie jak rozumianej. Trudno jak na razie ocenić, na ile przywykłość do istnienia białoruskiej państwowości, a nawet wyraźna akceptacja jej zaistnienia na poziomie znacznej części wychowanej już w niej białoruskiej młodzieży, ma szansę przerodzić się w trwałe sformowanie się białoruskiego narodu politycznego. Białoruskie państwo istnieje zbyt krótko, nie gwarantuje ani dużego zakresu wolności, ani zamożności, by wykroczyło wyraźnie - na poziomie świadomości Białorusinów - poza przypisywaną mu funkq'ę socjalną. Środowiska białoruskich narodowców, upowszechniających na ogół ideę białoruskiego narodu kulturowego (białoruskojęzycznego), choć zarazem otwartych na inne etnosy i głoszących potrzebę budowania białoruskiej wspólnoty narodowej opartej na państwie, są jednak akceptowane przez mniejszość społeczeństwa. Ich opcja narodowa współgra najczęściej z orientacją proeuropejską. Pogłębiającej się wciąż językowej rusyfikacji społeczeństwa towarzyszy gwałtownie zaistniała językowo-kulturowa samoświadomość wąskich środowisk Białorusinów posługujących się literacką białoruszczyzną (części - wyraźnej mniejszości - białoruskich intelektualistów, inteligencji) - na co dzień praktycznie jednak z konieczności dwujęzycznych. Nakłada się na to codzienny, w niektórych przypadkach uwarunkowany ideologicznie, chaos historycznych odniesień sytuujących Białorusinów między I Rzeczpospolitą (odniesienia zdecydowanie najsłabsze), Rosją carską i sowieckością. Świadomość poszczególnych środowisk społeczeństwa białoruskiego mieści się między skrajnościami: coraz rzadszą - znaną od dawna tutejszością (tym razem już zalfabetyzowaną, wciąż jednak raczej wiejską) a nowoczesnymi odniesieniami narodowymi białoruskich intelektualistów, zwłaszcza młodego i średniego pokolenia. Białoruska wspólnotowość budowana obecnie w rosyjskiej oprawie językowej jest niewątpliwie łatwiejsza w konstruowaniu, niejako „naturalna" - biorąc pod uwagę istniejące realia językowe - w porównaniu z białoruskoję-zyczną, ale zarazem potencjalnie znacznie słabsza od tej drugiej, powielającej europejskie wzory narodotwórcze. Niesie wielość możliwości, dostrzegalnie zaznaczających swą obecność, ale ukierunkowujących Białorusinów jednak bardziej na Wschód niż na Zachód. W książce Białorusini - między Wschodem a Zachodem próbuję przybliżyć czytelnikowi skomplikowany świat białoruskich odniesień wspólnotowych, tożsamościowych, przedstawić ich treści oraz - w nieco mniejszym stopniu - przyczyny zaistnienia.


Tekst pierwszy prezentowanej tu pracy, Nieznany sąsiad, ma charakter wprowadzający w tematykę białoruską, a drugi, konstytuujący część I tomu, przedstawia białoruski proces narodotwórczy, zwłaszcza w wieku XIX i pierwszych dziesięcioleciach XX, na tle analogicznych procesów wybranych społeczeństw Europy Środkowo-Wschodniej. Wskazuje zatem na społeczne (kulturowe, polityczne, w znacznie mniejszym stopniu gospodarcze), w tym narodowe uwarunkowania formowania się tożsamości Białorusinów w okresie późniejszym - w wieku XX i początkach XXI. Część druga pracy dotyczy tematyki formowania się nowoczesnej białoruskości na początku jej narodowego zaistnienia, obejmuje jednak głównie sferę białoruskiej literatury i publicystyki pierwszych dziesięcioleci ubiegłego stulecia. Analizowane utwory - Nowa Ziemia i Tutejsi - nie tylko są istotnymi składnikami kanonu literackiej białoruskości, lecz także w znacznym stopniu ułatwiają nam zrozumienie mentalności Białorusinów. Problematyce tożsamości Białorusinów w okresie niepodległości (1991-2012) poświęcona jest główna część pracy - III, najobszerniejsza, opierająca się przede wszystkim na badaniach socjologicznych społeczeństwa białoruskiego. Badania tego typu nie jest łatwo prowadzić oraz interpretować w społeczeństwie przypominającym pod pewnymi względami realia PRL-owskie. Jest to łatwiejsze wówczas, gdy są powtarzalne, a tak jest w przypadku Niezależnego Instytutu Badań Społeczno-Ekonomicznych i Politycznych (NISEPI), który w 2012 roku obchodził swoje dwudziestolecie. Toteż najchętniej odwołuję się do rezultatów badawczych wypracowanych zwłaszcza przez ten instytut.

Przedstawiany tom można do pewnego stopnia uznać za kontynuację wcześniej opublikowanej pracy zatytułowanej Kim są Białorusini (Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2002, 2003, 2004). Zawarte w prezentowanym tu tomie prace poświęcone białoruskim tożsamościom można też potraktować jako zapowiedź pisanego już przez autora niniejszych słów szerszego opracowania poświęconego tej problematyce, wykraczającego poza wypowiadane tu myśli i powoływane badania. Ukazaniu się książki Białorusini - miedzy Wschodem a Zachodem towarzyszy zarazem pojawienie się na rynku wydawniczym obszernej pracy zbiorowej uczonych, kilku krajów europejskich i USA zatytułowanej Tożsamości zbiorowe Białorusinów z wydanej pod redakcją autora przedstawianej tu pracy w Wydawnictwie Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.

Klienci, którzy kupili Białorusini. Między wschodem a zach… wybrali również:

Musiał Miron - Władza. Media. Propaganda. Transformacja. Białoruś przełomu wieków
+ do schowka
KSIĄŻKA
Musiał Miron
Wydawca: Wyższa Szkoła Języków Obcych w Poznaniu
Rok wydania: 2012
Stron: 353
40.00 zł
Dodaj do koszyka
red.Barański Marek, red.Dyduch Mariusz - Kapitał społeczny i polityka w procesie transformacji ustrojowej Europy Środkowej i Wschodniej
+ do schowka
KSIĄŻKA
red.Barański Marek, red.Dyduch Mariusz
Wydawca: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Rok wydania: 2012
Stron: 272
23.10 zł
Dodaj do koszyka
Konstytucja Republiki Chile
-18%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Wydawca: Wydawnictwo Sejmowe
Rok wydania: 2012
Stron: 190
18.00 zł
14.76 zł
Dodaj do koszyka
Konstytucja Księstwa Liechtensteinu
-18%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Wydawca: Wydawnictwo Sejmowe
Rok wydania: 2013
Stron: 108
18.00 zł
14.76 zł
Dodaj do koszyka
 
1
|
2
|
3
 

Recenzje i oceny

Brak recenzji!

Dodaj swoją recenzję i ocenę

Twoja ocena:

Twój podpis:
Dodaj recenzję


Znajdujesz się w dziale Książki
Aktualnie oglądasz produkt Białorusini. Między wschodem a zachodem - Radzik Ryszard
W każdej chwili moźesz przejść do innych produktów z kategorii Wydawnictwa naukowe
Zawsze możesz przejrzeć dział Nowości lub zobaczyć, co wkrótce ukaże się w naszej księgarni internetowej, czyli przejść do działu Zapowiedzi
tel/fax 81 537 65 10