X
Aby zapewnić najwyższy komfort użytkowania wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź Politykę Prywatności.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Wartość:
Twój koszyk: Produktów (0)

Książka Tygodnia

Skrzyński Dariusz - Nowe prawo oświatowe - zmiany organizacyjno-kadrowe. praktyczny poradnik - wzory dokumentów
-27%
+ do schowka
178.50 zł
131.18 zł
Dodaj do koszyka
Rabat: 47.32 zł
Cena katalogowa: 178.50 zł
Dostępność: do 48h
KSIĄŻKA
Skrzyński Dariusz
Wydawca: ODDK
Rok wydania: 2017
Miejsce wydania: 1058
Stron: 200
 
Dołącz do nas na Facebboku
Nasz newsletter


Szczególnie polecamy




Tu byłem Tony Halik

Tu byłem. Tony Halik
Mirosław Wlekły
Warszawa 2017


Food pharmacy

Food Pharmacy
Lina Nertby Aurell, Mia Clase
Kraków 2017


Magia olewania

Magia olewania
Sara Knight
 
Warszawa 2017


Milczenie

Milczenie
Endo Shusaku
 
Kraków 2017


Wagiel

Wagiel. Jeszcze wszystko będzie możliwe
Wojciech Waglewski
 
Kraków 2017


Pani Einstein

Pani Einstein
Marie Benedict
 
Kraków 2017


Od oddechu do oddechu

Od oddechu do oddechu
Wojciech Młynarski
  Warszawa 2017

Dobranoc Auschwitz

Dobranoc Auschwitz
Aleksandra Wójcik
Maciej Zdziarski
Kraków 2017

Pokaz

90.93 zł

Rabat: 38.07 zł
Cena katalogowa: 129.00 zł
Produkt niedostępny
Produkt dostępny również
w innych formatach: Ebook »

Poleć znajomym

KSIĄŻKA

Europejski Trybunał Praw Człowieka. Wybór orzeczeń 2011

Wydawca: Wolters Kluwer Polska SA
Rok wydania: 2012
Miejsce wydania: Warszawa
Stron: 516
Format: B5
ISBN: 9788326407703

Opis:

Europejski Trybunał Praw Człowieka. Wybór orzeczeń 2011

Rok 2011 upłynął w dużym stopniu pod znakiem wykorzystywania przez Trybunał wszystkich nowych instrumentów mających usprawnić i przyspieszyć rozpatrywanie spraw, w tym w szczególności obowiązującego od l czerwca 2010 r. protokołu nr 14 do konwencji. Sygnały napływające ze Strasburga są raczej pozytywne. Sam Trybunał jest przekonany, że dzięki nowym możliwościom proceduralnym (przede wszystkim orzekania przez sędziów jednoosobowo w tysiącach skarg, które muszą być odrzucone, ponieważ są oczywiście bezzasadne lub nie spełniają wymogów konwencji), a także wyrokom pilotażowym i priorytetowemu traktowaniu określonych kategorii spraw, będzie sobie lepiej niż wcześniej radzić z napływającą liczbą spraw nowych oraz zaległych, czekających od dawna na jakąkolwiek decyzję. Na wnioski, czy to się powiedzie, na razie jest nieco za wcześnie. Czas pokaże, czy obecne instrumenty wystarczą. Jeśli nie, system będzie wymagał kolejnych i głębokich reform. Dlatego też niezbędna jest ustawiczna poważna refleksja nad drogami, jakimi powinien pójść w przyszłości strasburski system ochrony praw człowieka.

Utknęły, jak się wydaje, w miejscu żywo do niedawna toczące się dyskusje i uzgodnienia w sprawie szczegółowych rozwiązań niezbędnych, aby wprowadzić w życie przyjętą w gronie państw Unii Europejskiej i Rady Europy decyzję (zapisaną wyraźnie w traktacie lizbońskim i protokole nr 14) o przystąpieniu Unii do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Na poziomie eksperckim prace w tej materii są bardzo zaawansowane, znacznie gorzej jest jednak na poziomie politycznym. Nie można się zresztą bardzo temu dziwić. W sytuacji głębokiego kryzysu, nie tylko gospodarczego, w jakiej znalazła się Unia, trudno oczekiwać większej uwagi i zainteresowania kwestią, która - chociaż ogólnie ważna - zdaniem wielu nie jest aktualnie pierwszoplanowa. Przynajmniej w tej chwili.

Nadal słyszy się krytykę Trybunału ze strony niektórych państw za zbyt daleko ponoć ostatnio idące ingerowanie w dziedziny, w których - w ich mniemaniu - ustawodawca i sądy krajowe muszą mieć możliwość zachowywania dla siebie odpowiednio dużej swobody decyzji. Celuje w tym zwłaszcza Wielka Brytania, gdzie - nie po raz pierwszy - publicznie pojawiły się nawet tak daleko idące głosy, że tamtejsze sądy nie powinny uważać się związane wnioskami wynikającymi z orzeczeń strasburskich. Pojawiły się one zwłaszcza, ale nie tylko, na tle orzeczenia Trybunału dotyczącego nierozwiązanej od lat na Wyspach kwestii prawa skazanych więźniów do głosowania w wyborach. Wielka Izba Trybunału w październiku 2005 r. w sprawie Hirst uznała automatyczne odbieranie go więźniom za naruszenie prawa do wolnych wyborów. Po kilku latach, zniecierpliwiony brakiem postępów, Trybunał wrócił do tego problemu, wyznaczając Wielkiej Brytanii w sprawie Greens i M. T. kilkumiesięczny termin na przedstawienie projektu przepisów, które umożliwiłyby ostateczne dostosowanie tej sytuacji do standardów konwencji.

Równocześnie do Dumy Państwowej w Rosji wpłynął projekt ustawy, która - gdyby została przyjęta - dawałaby praktycznie tamtejszemu sądowi konstytucyjnemu prawo blokowania wykonywania orzeczeń strasburskich w sprawach przeciwko Rosji. Powodem takiego kroku było m.in. wydane w październiku 2010 r. orzeczenie w sprawie Konstantina Markina, w którym Trybunał zalecił wprowadzenie zmian prawnych umożliwiających mężczyznom służącym w armii korzystanie, podobnie jak kobiety, z urlopów wychowawczych.

Niezależnie od ewentualnych konkretnych negatywnych dla systemu strasbur-skiego skutków takich głosów i inicjatyw, sam fakt ich pojawienia się w tym czasie i ton związanych z nimi dyskusji musi budzić niepokój.

Ważną okazją do podsumowania toczących się w różnych miejscach w Europie debat nad Trybunałem i jego rolą w ochronie praw człowieka w Europie, a także obowiązkami państw członkowskich, była konferencja Rady Europy na wysokim szczeblu w Izmirze, zwołana mniej więcej rok po podobnym spotkaniu w szwajcarskim Interla-ken. Organizatorom chodziło o pierwsze oceny wpływu protokołu nr 14 na zwiększenie skuteczności systemu kontrolnego konwencji; podsumowanie rezultatów reform podjętych w rezultacie konferencji w Interlaken; rozważenie dalszych idei w procesie ich kontynuacji. Sformułowano wiele zaleceń i postulatów adresowanych do ciał Rady Europy, zwłaszcza Komitetu Ministrów, rządów i samego Trybunału, w szczególności dotyczących m.in. potrzeby bardziej rygorystycznego stosowania kryteriów dopuszczalności skarg, bardziej konsekwentnego pamiętania o subsydiarnej roli Trybunału i całego systemu strasburskiego, położenia jeszcze skuteczniejszej tamy skargom oczywiście bezzasadnym. Rządy mają obowiązek nadal rozwijać i doskonalić krajowe mechanizmy prawne ochrony, lepiej współpracować z Komitetem Ministrów nadzorującym wykonywanie orzeczeń, szkolić sędziów i urzędników w znajomości standardów konwencji. Zostały zobowiązane do przedstawienia do końca 2011 r. odpowiednich raportów o swoich działaniach i problemach w tej materii. Kolejne spotkanie „przeglądowe" wyznaczono na kwiecień 2012 r. w brytyjskim Brighton.

Wśród orzeczeń wydanych przez Trybunał w 2011 r., podobnie jak w latach ubiegłych, sporo było takich, które z pewnością zajmą ważne miejsce w jego dorobku i będą częstym punktem odniesienia w podobnych sprawach w przyszłości, zarówno w Stras-burgu, jak i, oby jak najczęściej, w sądach krajowych państw konwencji. Kilka z nich zasługuje na szczególną wzmiankę. W sprawach Al-Skeini i inni oraz Al-]edda v. Wielka Brytania Wielka Izba Trybunału musiała się zająć problemami na tle odpowiedzialności państw konwencji za działania swoich sił zbrojnych poza własnym terytorium, w tym przypadku podczas wojny w Iraku. Orzeczenie M.S.S. v. Belgia i Grecja dotyczyło z kolei wpływu niewypełniania przez państwa standardów konwencji na sytuację uchodźców znajdujących się na ich terytorium, a także znaczenia właściwej współpracy w ochronie uchodźców w ramach mechanizmów istniejących w Unii Europejskiej. I wreszcie dlugo oczekiwane orzeczenie Wielkiej Izby w sprawie Lautsi v. Wiochy, a więc obecności krucyfiksu w klasie w szkole państwowej. Po wcześniejszym orzeczeniu Izby, która stwierdziła jednogłośnie, że fakt ten narusza konwencję, przez Europę przetoczyła się szeroka dyskusja. Reakcje na ten wyrok, w tym bardzo krytyczne, nie ominęły również Polski. Wielka Izba zupełnie inaczej niż Izba podeszła do tej ważnej i delikatnej kwestii i znaczną większością głosów uznała, że nie doszło do naruszenia. Dyskusja na ten temat będzie jednak z pewnością kontynuowana.

Niniejszy wybór obejmuje 85 orzeczeń (w tym dwie decyzje w sprawie dopuszczalności), wybranych przez autora, jak zwykłe (pierwszy taki zbiór ukazał się w 1993 r. i obejmował lata 1991-1993), ze względu na ich znaczenie dla rozwoju orzecznictwa Trybunału i problematykę oraz sposób podejścia do wybranych zagadnień, który z różnych powodów może wzbudzić zainteresowanie polskiego czytelnika.

Od autora

Klienci, którzy kupili Europejski Trybunał Praw Człowieka. … wybrali również:

red.Gniewek Edward, red.Machnikowski Piotr - Kodeks cywilny. Komentarz
-15%
+ do schowka
KSIĄŻKA
red.Gniewek Edward, red.Machnikowski Piotr
Wydawca: C.H. BECK
Rok wydania: 2016
Stron: 2500
349.00 zł
296.48 zł
Dodaj do koszyka
Manowska Małgorzata - Apelacja w postępowaniu cywilnym. Komentarz
-7%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Manowska Małgorzata
Wydawca: Wolters Kluwer Polska SA
Rok wydania: 2015
Stron: 380
109.00 zł
101.37 zł
Dodaj do koszyka
Nowicki Marek A. - Europejski Trybunał Praw Człowieka. Wybór Orzeczeń 2012
-30%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Nowicki Marek A.
Wydawca: Wolters Kluwer Polska SA
Rok wydania: 2013
Stron: 448
119.00 zł
83.88 zł
Dodaj do koszyka
Czech Broniosław - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ze schematami. Prawo o aktach stanu cywilnego
-31%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Czech Broniosław
Wydawca: LexisNexis Polska Sp. z o.o.
Rok wydania: 2011
Stron: 232
19.90 zł
13.83 zł
Dodaj do koszyka
 
1
|
2
|
3
 

Recenzje i oceny

Brak recenzji!

Dodaj swoją recenzję i ocenę

Twoja ocena:

Twój podpis:
Dodaj recenzję


Znajdujesz się w dziale Książki
Aktualnie oglądasz produkt Europejski Trybunał Praw Człowieka. Wybór orzeczeń 2011 - Nowicki Marek Antoni (oprac.)
W każdej chwili moźesz przejść do innych produktów z kategorii Prawo » Komentarze i opracowania prawne
Zawsze możesz przejrzeć dział Nowości lub zobaczyć, co wkrótce ukaże się w naszej księgarni internetowej, czyli przejść do działu Zapowiedzi
tel/fax +81 537 65 10