X
Aby zapewnić najwyższy komfort użytkowania wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź Politykę Prywatności.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Wartość:
Twój koszyk: Produktów (0)

Książka Tygodnia

red. Ireneusz Matusiak - Domeny internetowe. Teoria i praktyka
-23%
+ do schowka
129.00 zł
99.96 zł
Dodaj do koszyka
Rabat: 29.04 zł
Cena katalogowa: 129.00 zł
Dostępność: do 48h
KSIĄŻKA
red. Ireneusz Matusiak
Wydawca: Wolters Kluwer
Rok wydania: 2020
Miejsce wydania: 189
Stron: 528
 
Dołącz do nas na Facebboku
Nasz newsletter

Pokaz

50.00 zł

Rabat: 0.00 zł
Cena katalogowa: 50.00 zł
Dodaj do koszyka



Dostępne od: do 48h

Poleć znajomym

KSIĄŻKA

Kompensata strat twórców, artystów wykonawców i producentów egzemplarzy utworów kopiowanych w ramach własnego użytku osobistego za pomocą urządzeń cyfrowych

Wydawca: Stowarzyszenie Absolwentów Wydziału Prawa i Administracji UW
Rok wydania: 2014
Miejsce wydania: Warszawa
Stron: 194
Format: B5
Oprawa: twarda
ISBN: 9788363093860

Opis:

Kompensata strat twórców, artystów wykonawców i producentów egzemplarzy utworów kopiowanych w ramach własnego użytku osobistego za pomocą urządzeń cyfrowych

Rozwój elektroniki i informatyki zmienił możliwości dostępu do twórczości. Wykorzystywanie w procesie zwielokrotniania utworów zapisu cyfrowego zatarło granice między kopią wykonaną profesjonalnie i wykonaną w warunkach prywatnych, na własny użytek osobisty. Tradycyjnie przyjmuje się w prawie autorskim, że ochrona praw twórcy i artysty nie powinna wkraczać w sferę prywatną, w szczególności kopiowania na własne potrzeby lub użytek w zakresie osobistych więzi pomiędzy korzystającymi. Zasada ta miała jednak inną wymowę w czasach, gdy kopia wykonana w warunkach prywatnych nie była w stanie konkurować z kopią wykonaną profesjonalnie, a więc na podstawie zezwolenia uprawnionego do utworu lub nagrania, z którym wiązała się wypłata stosownego wynagrodzenia.
Dzięki większej sprawności urządzeń kopiujących sporządzanie kopii cyfrowych egzemplarzy utworów jest coraz łatwiejsze. Jednocześnie uznanie wykonywania takich kopii za legalne ma trudne do przecenienia znaczenie dla rozwoju nauki i kultury. Oznacza bowiem istotne poszerzenie możliwości swobodnego dostępu do zasobów w sferach nauki i kultury. Chcąc jednak zachować równowagę między utrzymaniem szeroko ujętego dozwolonego kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego a poszanowaniem słusznych interesów twórców, artystów oraz producentów kopiowanych utworów, wprowadzono opłaty od urządzeń umożliwiających to kopiowanie. Opłaty są przeznaczone dla autorów, artystów i producentów kopiowanych egzemplarzy i powinny być dzielone pomiędzy te grupy, proporcjonalnie do potencjalnej (określanej w praktyce metodami statystycznymi) skali kopiowania. Są one pobierane od producentów i importerów urządzeń kopiujących i doliczane do ich ceny, w rzeczywistości więc ponoszą je nabywcy urządzeń kopiujących, proporcjonalnie do możliwości wykorzystywania do kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego. Ratio takiego rozwiązania wynika z tego, że to producenci i importerzy odnoszą ogromne korzyści z wprowadzania do obrotu urządzeń kopiujących, a skala zapotrzebowania na nie wynika z ich rosnącej użyteczności w sferze własnego użytku osobistego.
Konferencja, której przebieg i rezultaty zawarte zostały w niniejszym tomie, poświęcona była problemom powstającym przy określaniu zasad kompensowania w postaci tych opłat strat ponoszonych w wyniku szerokiego dozwolenia na kopiowanie w ramach własnego użytku osobistego. Podstawowym problemem wymagającym tu rozwiązania jest nie tylko określenie, kto i od jakich urządzeń oraz w jakiej wysokości w konkretnych sytuacjach obowiązany jest do opłat od poszczególnych rodzajów urządzeń kopiujących, lecz także określenie zasad podziału opłat, opartego na kryteriach możliwie precyzyjnych i uwzględniających realia własnego użytku osobistego i prawdopodobieństwa, pozwalającego na określenie uprawnionych do partycypowania w opłatach.Rozwój elektroniki i informatyki zmienił możliwości dostępu do twórczości. Wykorzystywanie w procesie zwielokrotniania utworów zapisu cyfrowego zatarło granice między kopią wykonaną profesjonalnie i wykonaną w warunkach prywatnych, na własny użytek osobisty. Tradycyjnie przyjmuje się w prawie autorskim, że ochrona praw twórcy i artysty nie powinna wkraczać w sferę prywatną, w szczególności kopiowania na własne potrzeby lub użytek w zakresie osobistych więzi pomiędzy korzystającymi. Zasada ta miała jednak inną wymowę w czasach, gdy kopia wykonana w warunkach prywatnych nie była w stanie konkurować z kopią wykonaną profesjonalnie, a więc na podstawie zezwolenia uprawnionego do utworu lub nagrania, z którym wiązała się wypłata stosownego wynagrodzenia.
Dzięki większej sprawności urządzeń kopiujących sporządzanie kopii cyfrowych egzemplarzy utworów jest coraz łatwiejsze. Jednocześnie uznanie wykonywania takich kopii za legalne ma trudne do przecenienia znaczenie dla rozwoju nauki i kultury. Oznacza bowiem istotne poszerzenie możliwości swobodnego dostępu do zasobów w sferach nauki i kultury. Chcąc jednak zachować równowagę między utrzymaniem szeroko ujętego dozwolonego kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego a poszanowaniem słusznych interesów twórców, artystów oraz producentów kopiowanych utworów, wprowadzono opłaty od urządzeń umożliwiających to kopiowanie. Opłaty są przeznaczone dla autorów, artystów i producentów kopiowanych egzemplarzy i powinny być dzielone pomiędzy te grupy, proporcjonalnie do potencjalnej (określanej w praktyce metodami statystycznymi) skali kopiowania. Są one pobierane od producentów i importerów urządzeń kopiujących i doliczane do ich ceny, w rzeczywistości więc ponoszą je nabywcy urządzeń kopiujących, proporcjonalnie do możliwości wykorzystywania do kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego. Ratio takiego rozwiązania wynika z tego, że to producenci i importerzy odnoszą ogromne korzyści z wprowadzania do obrotu urządzeń kopiujących, a skala zapotrzebowania na nie wynika z ich rosnącej użyteczności w sferze własnego użytku osobistego.
Konferencja, której przebieg i rezultaty zawarte zostały w niniejszym tomie, poświęcona była problemom powstającym przy określaniu zasad kompensowania w postaci tych opłat strat ponoszonych w wyniku szerokiego dozwolenia na kopiowanie w ramach własnego użytku osobistego. Podstawowym problemem wymagającym tu rozwiązania jest nie tylko określenie, kto i od jakich urządzeń oraz w jakiej wysokości w konkretnych sytuacjach obowiązany jest do opłat od poszczególnych rodzajów urządzeń kopiujących, lecz także określenie zasad podziału opłat, opartego na kryteriach możliwie precyzyjnych i uwzględniających realia własnego użytku osobistego i prawdopodobieństwa, pozwalającego na określenie uprawnionych do partycypowania w opłatach.Rozwój elektroniki i informatyki zmienił możliwości dostępu do twórczości. Wykorzystywanie w procesie zwielokrotniania utworów zapisu cyfrowego zatarło granice między kopią wykonaną profesjonalnie i wykonaną w warunkach prywatnych, na własny użytek osobisty. Tradycyjnie przyjmuje się w prawie autorskim, że ochrona praw twórcy i artysty nie powinna wkraczać w sferę prywatną, w szczególności kopiowania na własne potrzeby lub użytek w zakresie osobistych więzi pomiędzy korzystającymi. Zasada ta miała jednak inną wymowę w czasach, gdy kopia wykonana w warunkach prywatnych nie była w stanie konkurować z kopią wykonaną profesjonalnie, a więc na podstawie zezwolenia uprawnionego do utworu lub nagrania, z którym wiązała się wypłata stosownego wynagrodzenia.
Dzięki większej sprawności urządzeń kopiujących sporządzanie kopii cyfrowych egzemplarzy utworów jest coraz łatwiejsze. Jednocześnie uznanie wykonywania takich kopii za legalne ma trudne do przecenienia znaczenie dla rozwoju nauki i kultury. Oznacza bowiem istotne poszerzenie możliwości swobodnego dostępu do zasobów w sferach nauki i kultury. Chcąc jednak zachować równowagę między utrzymaniem szeroko ujętego dozwolonego kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego a poszanowaniem słusznych interesów twórców, artystów oraz producentów kopiowanych utworów, wprowadzono opłaty od urządzeń umożliwiających to kopiowanie. Opłaty są przeznaczone dla autorów, artystów i producentów kopiowanych egzemplarzy i powinny być dzielone pomiędzy te grupy, proporcjonalnie do potencjalnej (określanej w praktyce metodami statystycznymi) skali kopiowania. Są one pobierane od producentów i importerów urządzeń kopiujących i doliczane do ich ceny, w rzeczywistości więc ponoszą je nabywcy urządzeń kopiujących, proporcjonalnie do możliwości wykorzystywania do kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego. Ratio takiego rozwiązania wynika z tego, że to producenci i importerzy odnoszą ogromne korzyści z wprowadzania do obrotu urządzeń kopiujących, a skala zapotrzebowania na nie wynika z ich rosnącej użyteczności w sferze własnego użytku osobistego.
Konferencja, której przebieg i rezultaty zawarte zostały w niniejszym tomie, poświęcona była problemom powstającym przy określaniu zasad kompensowania w postaci tych opłat strat ponoszonych w wyniku szerokiego dozwolenia na kopiowanie w ramach własnego użytku osobistego. Podstawowym problemem wymagającym tu rozwiązania jest nie tylko określenie, kto i od jakich urządzeń oraz w jakiej wysokości w konkretnych sytuacjach obowiązany jest do opłat od poszczególnych rodzajów urządzeń kopiujących, lecz także określenie zasad podziału opłat, opartego na kryteriach możliwie precyzyjnych i uwzględniających realia własnego użytku osobistego i prawdopodobieństwa, pozwalającego na określenie uprawnionych do partycypowania w opłatach.Rozwój elektroniki i informatyki zmienił możliwości dostępu do twórczości. Wykorzystywanie w procesie zwielokrotniania utworów zapisu cyfrowego zatarło granice między kopią wykonaną profesjonalnie i wykonaną w warunkach prywatnych, na własny użytek osobisty. Tradycyjnie przyjmuje się w prawie autorskim, że ochrona praw twórcy i artysty nie powinna wkraczać w sferę prywatną, w szczególności kopiowania na własne potrzeby lub użytek w zakresie osobistych więzi pomiędzy korzystającymi. Zasada ta miała jednak inną wymowę w czasach, gdy kopia wykonana w warunkach prywatnych nie była w stanie konkurować z kopią wykonaną profesjonalnie, a więc na podstawie zezwolenia uprawnionego do utworu lub nagrania, z którym wiązała się wypłata stosownego wynagrodzenia.
Dzięki większej sprawności urządzeń kopiujących sporządzanie kopii cyfrowych egzemplarzy utworów jest coraz łatwiejsze. Jednocześnie uznanie wykonywania takich kopii za legalne ma trudne do przecenienia znaczenie dla rozwoju nauki i kultury. Oznacza bowiem istotne poszerzenie możliwości swobodnego dostępu do zasobów w sferach nauki i kultury. Chcąc jednak zachować równowagę między utrzymaniem szeroko ujętego dozwolonego kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego a poszanowaniem słusznych interesów twórców, artystów oraz producentów kopiowanych utworów, wprowadzono opłaty od urządzeń umożliwiających to kopiowanie. Opłaty są przeznaczone dla autorów, artystów i producentów kopiowanych egzemplarzy i powinny być dzielone pomiędzy te grupy, proporcjonalnie do potencjalnej (określanej w praktyce metodami statystycznymi) skali kopiowania. Są one pobierane od producentów i importerów urządzeń kopiujących i doliczane do ich ceny, w rzeczywistości więc ponoszą je nabywcy urządzeń kopiujących, proporcjonalnie do możliwości wykorzystywania do kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego. Ratio takiego rozwiązania wynika z tego, że to producenci i importerzy odnoszą ogromne korzyści z wprowadzania do obrotu urządzeń kopiujących, a skala zapotrzebowania na nie wynika z ich rosnącej użyteczności w sferze własnego użytku osobistego.
Konferencja, której przebieg i rezultaty zawarte zostały w niniejszym tomie, poświęcona była problemom powstającym przy określaniu zasad kompensowania w postaci tych opłat strat ponoszonych w wyniku szerokiego dozwolenia na kopiowanie w ramach własnego użytku osobistego. Podstawowym problemem wymagającym tu rozwiązania jest nie tylko określenie, kto i od jakich urządzeń oraz w jakiej wysokości w konkretnych sytuacjach obowiązany jest do opłat od poszczególnych rodzajów urządzeń kopiujących, lecz także określenie zasad podziału opłat, opartego na kryteriach możliwie precyzyjnych i uwzględniających realia własnego użytku osobistego i prawdopodobieństwa, pozwalającego na określenie uprawnionych do partycypowania w opłatach.Rozwój elektroniki i informatyki zmienił możliwości dostępu do twórczości. Wykorzystywanie w procesie zwielokrotniania utworów zapisu cyfrowego zatarło granice między kopią wykonaną profesjonalnie i wykonaną w warunkach prywatnych, na własny użytek osobisty. Tradycyjnie przyjmuje się w prawie autorskim, że ochrona praw twórcy i artysty nie powinna wkraczać w sferę prywatną, w szczególności kopiowania na własne potrzeby lub użytek w zakresie osobistych więzi pomiędzy korzystającymi. Zasada ta miała jednak inną wymowę w czasach, gdy kopia wykonana w warunkach prywatnych nie była w stanie konkurować z kopią wykonaną profesjonalnie, a więc na podstawie zezwolenia uprawnionego do utworu lub nagrania, z którym wiązała się wypłata stosownego wynagrodzenia.
Dzięki większej sprawności urządzeń kopiujących sporządzanie kopii cyfrowych egzemplarzy utworów jest coraz łatwiejsze. Jednocześnie uznanie wykonywania takich kopii za legalne ma trudne do przecenienia znaczenie dla rozwoju nauki i kultury. Oznacza bowiem istotne poszerzenie możliwości swobodnego dostępu do zasobów w sferach nauki i kultury. Chcąc jednak zachować równowagę między utrzymaniem szeroko ujętego dozwolonego kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego a poszanowaniem słusznych interesów twórców, artystów oraz producentów kopiowanych utworów, wprowadzono opłaty od urządzeń umożliwiających to kopiowanie. Opłaty są przeznaczone dla autorów, artystów i producentów kopiowanych egzemplarzy i powinny być dzielone pomiędzy te grupy, proporcjonalnie do potencjalnej (określanej w praktyce metodami statystycznymi) skali kopiowania. Są one pobierane od producentów i importerów urządzeń kopiujących i doliczane do ich ceny, w rzeczywistości więc ponoszą je nabywcy urządzeń kopiujących, proporcjonalnie do możliwości wykorzystywania do kopiowania egzemplarzy utworów w ramach własnego użytku osobistego. Ratio takiego rozwiązania wynika z tego, że to producenci i importerzy odnoszą ogromne korzyści z wprowadzania do obrotu urządzeń kopiujących, a skala zapotrzebowania na nie wynika z ich rosnącej użyteczności w sferze własnego użytku osobistego.
Konferencja, której przebieg i rezultaty zawarte zostały w niniejszym tomie, poświęcona była problemom powstającym przy określaniu zasad kompensowania w postaci tych opłat strat ponoszonych w wyniku szerokiego dozwolenia na kopiowanie w ramach własnego użytku osobistego. Podstawowym problemem wymagającym tu rozwiązania jest nie tylko określenie, kto i od jakich urządzeń oraz w jakiej wysokości w konkretnych sytuacjach obowiązany jest do opłat od poszczególnych rodzajów urządzeń kopiujących, lecz także określenie zasad podziału opłat, opartego na kryteriach możliwie precyzyjnych i uwzględniających realia własnego użytku osobistego i prawdopodobieństwa, pozwalającego na określenie uprawnionych do partycypowania w opłatach.

Klienci, którzy kupili Kompensata strat twórców, artystów wykonawców … wybrali również:

Gęsicka Daria Katarzyna - Wyłączenie odpowiedzialności cywilnoprawnej dostawców usług sieciowych za treści użytkowników
-23%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Gęsicka Daria Katarzyna
Wydawca: Wolters Kluwer
Rok wydania: 2014
Stron: 418
99.00 zł
76.72 zł
Dodaj do koszyka
Plak Joanna - Emerytalne systemy ubezpieczeniowe we Włoszech i w Polsce - studium porównawcze
+ do schowka
KSIĄŻKA
Plak Joanna
Wydawca: Silva Rerum
Rok wydania: 2014
Stron: 192
46.00 zł
Dodaj do koszyka
Pudło Anna - Rola parlamentu narodowego w sprawach UE po wejściu w życie Traktatu z Lizbony
+ do schowka
KSIĄŻKA
Pudło Anna
Wydawca: Dom Wydawniczy ELIPSA
Rok wydania: 2014
Stron: 170
25.00 zł
Dodaj do koszyka
Burek Wojciech - Zastrzeżenia do traktatów z dziedziny ochrony praw człowieka
-15%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Burek Wojciech
Wydawca: Instytut Wydawniczy EuroPrawo
Rok wydania: 2012
Stron: 378
59.00 zł
50.15 zł
Dodaj do koszyka
 
1
|
2
|
3
 

Recenzje i oceny

Brak recenzji!

Dodaj swoją recenzję i ocenę

Twoja ocena:

Twój podpis:
Dodaj recenzję


Znajdujesz się w dziale Książki
Aktualnie oglądasz produkt Kompensata strat twórców, artystów wykonawców i producentów egzemplarzy utworów kopiowanych w ramach własnego użytku osobistego za pomocą urządzeń cyfrowych - red.Błeszyńska-Wysocka Joanna
W każdej chwili moźesz przejść do innych produktów z kategorii Prawo » Prawo autorskie. Prawo patentowe
Zawsze możesz przejrzeć dział Nowości lub zobaczyć, co wkrótce ukaże się w naszej księgarni internetowej, czyli przejść do działu Zapowiedzi
tel/fax 81 537 65 10