X
Aby zapewnić najwyższy komfort użytkowania wykorzystujemy informacje przechowywane w przeglądarce internetowej. Sprawdź Politykę Prywatności.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.
Wartość:
Twój koszyk: Produktów (0)

Książka Tygodnia

Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz do zmian
-8%
+ do schowka
149.00 zł
137.08 zł
Dodaj do koszyka
Rabat: 11.92 zł
Cena katalogowa: 149.00 zł
Dostępność: do 48h
KSIĄŻKA
Wydawca: C.H. Beck
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: 1
 
Dołącz do nas na Facebboku
Nasz newsletter

Pokaz

24.88 zł

Rabat: 10.12 zł
Cena katalogowa: 35.00 zł
Dodaj do koszyka



Dostępne od: do 48h

Poleć znajomym

KSIĄŻKA

Widok przez scenę

Sieradzki Jacek
Wydawca: Instytut Teatralny
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: Warszawa
Stron: 502
Format: 13.0x21.0cm
Oprawa: miękka
ISBN: 9788366124073

Opis:

Felietony teatralne 2008-2017 Konserwatysta to człowiek, który sprzeciwia się zmianom – tak długo, aż staną się nieuniknione. Nie wymyśliłem tego zdania. Nie mogę sobie przypomnieć, gdzie je słyszałem, ani wyśledzić źródła. Aliści podpisuję się pod nim chętnie; wyraża to, co mi jest bliskie. Cenię to, co i dla konserwatystów jest ważne. Ciągłość myślenia o kulturze – i nie tylko o niej. Uwzględnianie w myślowej robocie tego, co ktoś już wykombinował, niezakładanie, że każde własne myślątko ma wymiar odkrycia. Niechęć do uproszczeń, do zerojedynkowych wizji świata, do sloganów i manipulacji. Sympatię do stwierdzenia To nie jest takie proste. Cenię tradycję – intelektualną, estetyczną, etyczną – choć pilnuję się, by jej nie absolutyzować. Zwłaszcza wtedy, gdy ma tendencję (a ma często) do przekształcania się w rutynę, w lenistwo poznawcze, w bezmyślne tak było zawsze, więc tak jest normalnie. Nie nudzę się z założenia czymś, co wydaje się staroświeckie; nudzę się czymś staroświeckim,jeśli rzeczywiście jest nudne. A bywa, i nierzadko. O wiele bardziej alergicznie reaguję jednak na ekstatyczne (i nieuleczalne mimo tylu pouczających nieszczęść) ubóstwienie postępu. Owego przodem do przodu (a tył też do przodu), jak mawiał lokaj i zamordysta Edek u Mrożka. Na kult nowinek, których wartością ma być samo to, że są nowe, a nie to, czy cokolwiek ważą w konfrontacji ze starym. Sam fakt konfrontacji ma im gwarantować fory. Jeżę się na wszystkie te mody artystyczne i intelektualne, stadne zachowania, które sprawiają, że w kulturze coś się gremialnie nosi, coś się ceni, coś jest obowiązkowo ważne. Na nowoczesny żargon, który łączy akolitów w koła wtajemniczonych pełnych wyższości nad resztą zjadaczy kultury. Na łatwość ogłaszania radykalnych przełomów, otwierających się epok i modernizacyjnych przepracowań, które heroldowie postępu skłonni byliby wpoić zacofanym współziomkom w drodze edukacji surowej i bezwzględnej.Dla dobra edukowanych, rzecz jasna.A nasz teatr cielęcym zachwytem nad każdą radykalną nowością i łatwością stemplowania wszelkiej tradycji pieczątką „ramotka” grzeszy namiętnie i powszechnie. Pewnie grzeszył zawsze, dziś nastąpiło jednak w tym względzie potężne wzmożenie. Co więc ma w świecie sceny konserwatysta do roboty? Ano to, co w zdaniu na początku. Może oprotestowywać zmiany, może też oceniać, które są rzeczywiście nieuniknione – bo odbiór kultury się zmienia, choć niekoniecznie w doktrynerską, postępową stronę. Może patrzeć, jak to, co wymyślili młodzi, gra z tym, co było dawniej, dostrzegać nieoczekiwane indukcje i filiacje. Tudzież może samego siebie do niektórych zmian przekonywać, swój tradycjonalistyczny łeb na nie otwierać. Piszę o teatrze od czterdziestu lat, obserwuję go jeszcze dłużej. Powiedziałem sobie kiedyś, że gdy się przyłapię na tym, iż wspomnienia z przeszłości będą mi przysłaniały i dezawuowały każdy dzisiejszy artystyczny twór – poszukam sobie innego zajęcia. Jeszcze do tego nie doszło. Pisywałem recenzje w wielu czasopismach – w „Teatrze”, w „Twórczości”, w „Polityce” (najdłużej, 16 lat), w „Przekroju”, w „Zwierciadle”; „Dialogu”, w którym pracuję od 1984 roku nie liczę, bo recenzji sensu stricte pismo nie zamieszcza. W 2008 roku Mieczysław Orski namówił mnie na pisanie do wrocławskiej „Odry”. Pomyślałem sobie wtedy, że, mając trochę więcej miejsca, niż go zwykle daje dziś prasa, spróbuję komentować życie sceniczne, podkładając pod opisy współczesnych dzieł swoją pamięć, swoje doświadczenie, swoją edukację z lat siedemdziesiątych, czasu bardzo specyficznego w polskim teatrze i bardzo odmiennego od zdarzeń dzisiejszych. Jacek Sieradzki

Klienci, którzy kupili Widok przez scenę wybrali również:

Hiltunen Ari - Arystoteles w Hollywood
-29%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Hiltunen Ari
Wydawca: MYŚLIŃSKI
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: 1058
Stron: 212
42.00 zł
29.86 zł
Dodaj do koszyka
Siedlecki Andrzej - Sekrety techniki aktorskiej. Jak uczyć?
-27%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Siedlecki Andrzej
Wydawca: Fosze
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: 1058
Stron: 226
29.40 zł
21.58 zł
Dodaj do koszyka
Kino Kresów. Kultura filmowa na ziemiach wschodnich II Rzeczpospolitej / EC1 Łódź
-29%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Wydawca: EC1 Łódź
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: 1058
Stron: 112
35.00 zł
24.88 zł
Dodaj do koszyka
Polska jest mitem. Nowe dramaty
-29%
+ do schowka
KSIĄŻKA
Wydawca: Agencja Dramatu i Teatru ADiT
Rok wydania: 2019
Miejsce wydania: 1058
Stron: 376
35.00 zł
24.88 zł
Dodaj do koszyka
 
1
|
2
|
3
 

Recenzje i oceny

Brak recenzji!

Dodaj swoją recenzję i ocenę

Twoja ocena:

Twój podpis:
Dodaj recenzję


Znajdujesz się w dziale Książki
Aktualnie oglądasz produkt Widok przez scenę - Sieradzki Jacek
W każdej chwili moźesz przejść do innych produktów z kategorii Teatr. Film. Telewizja. Radio » Film
Zawsze możesz przejrzeć dział Nowości lub zobaczyć, co wkrótce ukaże się w naszej księgarni internetowej, czyli przejść do działu Zapowiedzi
tel/fax +81 537 65 10